Οι Τηλεφωνήτριες Συναδέλφισσες είναι το σύμβολο του αγώνα μας τη φετινή 8η Μάρτη
Η φετινή 8 Μάρτη βρίσκει το συνδικάτο μας εν μέσω του μεγάλου αγώνα στα τηλεφωνικά κέντρα για αυξήσεις στους μισθούς, την υπογραφή συμβάσεων, την κατάργηση της σκλαβιάς της βίζας ειδικού σκοπού. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να μην είναι αφιερωμένη στις τηλεφωνήτριες, τις μητέρες, τις φοιτήτριες, τις μετανάστριες που έχουν απεργήσει ήδη τρεις φορές και συνεχίζουν! Που σηκώνουν κεφάλι στις μεγαλοεργοδοσίες! Που διεκδικούν δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Που έχουν εμπνεύσει με τον αγώνα τους, τους εργαζόμενους σε όλη την Αττική, που αυτός ακούγεται απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα και πια έχει και ξεφύγει από τα σύνορα της.
Όλες οι εταιρείες στον κλάδο μας, όλοι οι όμιλοι, βάζουν στους ετήσιους στόχους τους, να αυξήσουν το ποσοστό των γυναικών εργαζομένων τους. Βέβαια, καμία γυναίκα δεν προσλαμβάνεται με μισθό στο ύψος των αναγκών μας, με σταθερό ωράριο, χωρίς stand by, με εξασφαλισμένες θέσεις σε παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά κ.ο.κ. Αντίθετα, για να αυξήσουν τα κέρδη τους, εκμεταλλεύονται άγρια τη γυναικεία εργατική δύναμη, µας υποχρεώνουν να εργαζόμαστε µε ελαστικές εργασιακές σχέσεις, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, κάνουν τη ζωή μας λάστιχο, εξαφανίζοντας τον ελεύθερο χρόνο µας.
Για να πουν ότι μας προστατεύουν, φέρνουν και αναχρονιστικούς κανονισμούς εργασίας, κατ’ απαίτηση Χατζηδάκη, που και καλά μας προστατεύουν από τη μοναδική μορφή βίας που θεωρούν ότι δεχόμαστε στην εργασία μας, τη σεξουαλική παρενόχληση. Εμείς ξέρουμε καλά, ότι κανένας τέτοιος κανονισμός δεν προστάτεψε καμιά μας από την παρενόχληση από τον προϊστάμενο, από την υπερωρία. Δεν προστάτεψε καμιά μας από την απόλυση. Όλες οι κυβερνήσεις, στο όνομα της “εναρμόνισης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής” ψήφισαν νόμους που έχουν κάνει “κανονικότητα” τη ζωή και ωράρια λάστιχο, τη δουλειά τις Κυριακές, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, την τηλεργασία, με βαριές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών.
Μπροστά στο διαλυμένο δημόσιο σύστημα υγείας, μας πουλάνε ότι κάποιες είμαστε τυχερές στον κλάδο, που έχουμε ιδιωτική ασφάλιση, αλλά αποκρύπτουν ότι ακόμα και ο ετήσιος γυναικολογικός έλεγχος δεν καλύπτεται, εκτός και αν ο γιατρός γράψει ψέματα στην απόδειξη. Οι ανάγκες των γυναικών λογαριάζονται ως κόστος για το κράτος, ακόμα και η μητρότητα θεωρείται παρωχημένη και όσα απορρέουν από αυτήν. Γι’ αυτό άλλωστε, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων διατηρείται η απαράδεκτη διάταξη των 200 ενσήμων τα τελευταία 2 χρόνια ως προϋπόθεση για το επίδομα και την άδεια μητρότητας, που αποκλείει χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες και από τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας της μητρότητας.
Αγωνιζόμαστε για τις σύγχρονες ανάγκες της εργαζόμενης και άνεργης γυναίκας, για τη διασφάλιση όλων εκείνων των οικονομικών και κοινωνικών προϋποθέσεων, ώστε να μπορεί να σταθεί στα πόδια της, χωρίς να συναντά εμπόδια στην εργασία, στη ζωή της.
Κόντρα στα παραπάνω, σήμερα είναι ρεαλιστικό και σύγχρονο η επιστημονική πρόοδος και τεχνολογική ανάπτυξη να αξιοποιηθούν για να διασφαλίσουν να έχουμε όλοι σταθερή δουλειά µε σταθερό ωράριο και λιγότερες ώρες εργασίας, µε Συλλογικές Συμβάσεις, µε αξιοπρεπείς μισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες µας, δουλειά χωρίς stand by και on call, µε μέτρα υγείας και ασφάλειας, ουσιαστικής προστασίας της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού στο χώρο εργασίας. Διεκδικούμε ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών και δομών Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, φροντίδας και προσχολικής αγωγής για τα παιδιά μας, για να αναπτύσσονται ολόπλευρα.
Αντιπαλεύουμε την εμπορευματοποίηση κάθε πλευράς της κοινωνικής ζωής, του γυναικείου σώματος, την εμπορική χρήση της παρένθετης μητρότητας, της σεξουαλικότητας, ακόμα και της διαδικασίας απόκτησης παιδιών. Όλα τα παραπάνω αποτελούν κερδοφόρους τομείς με παγκόσμια δικτύωση, μέσω νόμιμων ή και παράνομων κυκλωμάτων, που αποφέρουν τεράστια κέρδη σε κράτη και επιχειρήσεις.
Το όπλο μας είναι η συλλογική μας δράση στο συνδικάτο μας, το δυνάμωμα του ΣΕΤΗΠ. Η διεκδίκηση κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για να μην διαπραγματεύεται κανένας μόνος του και καμία μόνης της με την εργοδοσία. Χτίζουμε πραγματική ασπίδα προστασίας απέναντι στη πολύμορφη βία και ανισοτιμία σε βάρος των γυναικών. Μέσα στον συλλογικό αγώνα σπάνε στην πράξη αντιδραστικές αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας, τις σχέσεις των δύο φύλων. Δυναμώνοντας αυτόν τον προσανατολισμό, το συνδικάτο μας μπορεί να γίνει κυψέλη αλληλεγγύης για κάθε εργαζόμενη.
Ο αγώνας των συναδέλφων στα τηλεφωνικά κέντρα, το συγκλονιστικό μπλοκ του ΣΕΤΗΠ στην απεργία στις 28 Φλεβάρη, μας δείχνουν το δρόμο!
Τιμάμε τη φετινή 8η Μάρτη συμμετέχοντας στη στάση εργασίας που έχει προκηρύξει το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, την Παρασκευή 8 Μάρτη 11:00-15:00. Ενώνουμε τη φωνή μας με τους φοιτητές και συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο στις 12:00 στα Προπύλαια με κοινό αίτημα την απόσυρση του αντιδραστικού νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Το Σάββατο 9 Μάρτη συμμετέχουμε στο μεγάλο φεστιβάλ αλληλεγγύης που διοργανώνει το συνδικάτο μας, για την ενίσχυση του απεργιακού αγώνα των συναδέλφων στις τηλεφωνικές εταιρείες. Το Setip Solidarity Fest θα γίνει το Σάββατο 9 Μάρτη στο 1ο Λύκειο Ταύρου, από τις 18:00 με την συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών. Στο χώρο του φεστιβάλ θα λειτουργεί έκθεση φωτογραφίας, μπαρ, και χώρος για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών.
Οι Τηλεφωνήτριες Συναδέλφισσες είναι το σύμβολο του αγώνα μας τη φετινή 8η Μάρτη
Η φετινή 8 Μάρτη βρίσκει το συνδικάτο μας εν μέσω του μεγάλου αγώνα στα τηλεφωνικά κέντρα για αυξήσεις στους μισθούς, την υπογραφή συμβάσεων, την κατάργηση της σκλαβιάς της βίζας ειδικού σκοπού. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να μην είναι αφιερωμένη στις τηλεφωνήτριες, τις μητέρες, τις φοιτήτριες, τις μετανάστριες που έχουν απεργήσει ήδη τρεις φορές και συνεχίζουν! Που σηκώνουν κεφάλι στις μεγαλοεργοδοσίες! Που διεκδικούν δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Που έχουν εμπνεύσει με τον αγώνα τους, τους εργαζόμενους σε όλη την Αττική, που αυτός ακούγεται απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα και πια έχει και ξεφύγει από τα σύνορα της.
Όλες οι εταιρείες στον κλάδο μας, όλοι οι όμιλοι, βάζουν στους ετήσιους στόχους τους, να αυξήσουν το ποσοστό των γυναικών εργαζομένων τους. Βέβαια, καμία γυναίκα δεν προσλαμβάνεται με μισθό στο ύψος των αναγκών μας, με σταθερό ωράριο, χωρίς stand by, με εξασφαλισμένες θέσεις σε παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά κ.ο.κ. Αντίθετα, για να αυξήσουν τα κέρδη τους, εκμεταλλεύονται άγρια τη γυναικεία εργατική δύναμη, µας υποχρεώνουν να εργαζόμαστε µε ελαστικές εργασιακές σχέσεις, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, κάνουν τη ζωή μας λάστιχο, εξαφανίζοντας τον ελεύθερο χρόνο µας.
Για να πουν ότι μας προστατεύουν, φέρνουν και αναχρονιστικούς κανονισμούς εργασίας, κατ’ απαίτηση Χατζηδάκη, που και καλά μας προστατεύουν από τη μοναδική μορφή βίας που θεωρούν ότι δεχόμαστε στην εργασία μας, τη σεξουαλική παρενόχληση. Εμείς ξέρουμε καλά, ότι κανένας τέτοιος κανονισμός δεν προστάτεψε καμιά μας από την παρενόχληση από τον προϊστάμενο, από την υπερωρία. Δεν προστάτεψε καμιά μας από την απόλυση. Όλες οι κυβερνήσεις, στο όνομα της “εναρμόνισης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής” ψήφισαν νόμους που έχουν κάνει “κανονικότητα” τη ζωή και ωράρια λάστιχο, τη δουλειά τις Κυριακές, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, την τηλεργασία, με βαριές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών.
Μπροστά στο διαλυμένο δημόσιο σύστημα υγείας, μας πουλάνε ότι κάποιες είμαστε τυχερές στον κλάδο, που έχουμε ιδιωτική ασφάλιση, αλλά αποκρύπτουν ότι ακόμα και ο ετήσιος γυναικολογικός έλεγχος δεν καλύπτεται, εκτός και αν ο γιατρός γράψει ψέματα στην απόδειξη. Οι ανάγκες των γυναικών λογαριάζονται ως κόστος για το κράτος, ακόμα και η μητρότητα θεωρείται παρωχημένη και όσα απορρέουν από αυτήν. Γι’ αυτό άλλωστε, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων διατηρείται η απαράδεκτη διάταξη των 200 ενσήμων τα τελευταία 2 χρόνια ως προϋπόθεση για το επίδομα και την άδεια μητρότητας, που αποκλείει χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες και από τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας της μητρότητας.
Αγωνιζόμαστε για τις σύγχρονες ανάγκες της εργαζόμενης και άνεργης γυναίκας, για τη διασφάλιση όλων εκείνων των οικονομικών και κοινωνικών προϋποθέσεων, ώστε να μπορεί να σταθεί στα πόδια της, χωρίς να συναντά εμπόδια στην εργασία, στη ζωή της.
Κόντρα στα παραπάνω, σήμερα είναι ρεαλιστικό και σύγχρονο η επιστημονική πρόοδος και τεχνολογική ανάπτυξη να αξιοποιηθούν για να διασφαλίσουν να έχουμε όλοι σταθερή δουλειά µε σταθερό ωράριο και λιγότερες ώρες εργασίας, µε Συλλογικές Συμβάσεις, µε αξιοπρεπείς μισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες µας, δουλειά χωρίς stand by και on call, µε μέτρα υγείας και ασφάλειας, ουσιαστικής προστασίας της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού στο χώρο εργασίας. Διεκδικούμε ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών και δομών Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, φροντίδας και προσχολικής αγωγής για τα παιδιά μας, για να αναπτύσσονται ολόπλευρα.
Αντιπαλεύουμε την εμπορευματοποίηση κάθε πλευράς της κοινωνικής ζωής, του γυναικείου σώματος, την εμπορική χρήση της παρένθετης μητρότητας, της σεξουαλικότητας, ακόμα και της διαδικασίας απόκτησης παιδιών. Όλα τα παραπάνω αποτελούν κερδοφόρους τομείς με παγκόσμια δικτύωση, μέσω νόμιμων ή και παράνομων κυκλωμάτων, που αποφέρουν τεράστια κέρδη σε κράτη και επιχειρήσεις.
Το όπλο μας είναι η συλλογική μας δράση στο συνδικάτο μας, το δυνάμωμα του ΣΕΤΗΠ. Η διεκδίκηση κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για να μην διαπραγματεύεται κανένας μόνος του και καμία μόνης της με την εργοδοσία. Χτίζουμε πραγματική ασπίδα προστασίας απέναντι στη πολύμορφη βία και ανισοτιμία σε βάρος των γυναικών. Μέσα στον συλλογικό αγώνα σπάνε στην πράξη αντιδραστικές αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας, τις σχέσεις των δύο φύλων. Δυναμώνοντας αυτόν τον προσανατολισμό, το συνδικάτο μας μπορεί να γίνει κυψέλη αλληλεγγύης για κάθε εργαζόμενη.
Ο αγώνας των συναδέλφων στα τηλεφωνικά κέντρα, το συγκλονιστικό μπλοκ του ΣΕΤΗΠ στην απεργία στις 28 Φλεβάρη, μας δείχνουν το δρόμο!
Τιμάμε τη φετινή 8η Μάρτη συμμετέχοντας στη στάση εργασίας που έχει προκηρύξει το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, την Παρασκευή 8 Μάρτη 11:00-15:00. Ενώνουμε τη φωνή μας με τους φοιτητές και συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο στις 12:00 στα Προπύλαια με κοινό αίτημα την απόσυρση του αντιδραστικού νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Το Σάββατο 9 Μάρτη συμμετέχουμε στο μεγάλο φεστιβάλ αλληλεγγύης που διοργανώνει το συνδικάτο μας, για την ενίσχυση του απεργιακού αγώνα των συναδέλφων στις τηλεφωνικές εταιρείες. Το Setip Solidarity Fest θα γίνει το Σάββατο 9 Μάρτη στο 1ο Λύκειο Ταύρου, από τις 18:00 με την συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών. Στο χώρο του φεστιβάλ θα λειτουργεί έκθεση φωτογραφίας, μπαρ, και χώρος για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών.