Εμείς οι εργαζόμενοι στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής συντασσόμαστε με τα 100δες πρωτοβάθμια σωματεία και τις 10δες δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις και μπαίνουμε μπροστά για την διεκδίκηση Εθνικής ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις για όλους, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησής, που κινείται στην λογική μοιράσματος της φτώχειας. Ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, ένα μεγάλο κύμα ακρίβειας σαρώνει το λαϊκό εισόδημα. Μεγάλες αυξήσεις στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στο ρεύμα, στα καύσιμα, τεράστια υπερφορολόγηση των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών που “συνεισφέρουν” σταθερά το 95% των φόρων του κρατικού προϋπολογισμού. Το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ καταγράφει απώλεια αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, λόγω του κύματος ακρίβειας που συνεχίστηκε και τον Δεκέμβριο του 2021 και πιο συγκεκριμένα, ότι η απώλεια αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού έφτασε το 10,4%, ενώ του μέσου μισθού των εργαζομένων μερικής απασχόλησης άγγιξε το 13,7%. Τον ίδιο μήνα το μέσο μηνιαίο ατομικό διαθέσιμο εισόδημα απώλεσε περίπου το 7% της αγοραστικής του δύναμης σε ετήσια βάση. Την κατάσταση επιδεινώνει το γεγονός ότι ο κατώτερος μισθός παραμένει πετσοκομμένος εδώ και 15 χρόνια, στο ύψος του 2007. Δηλαδή το 2007 ο μισθός ήταν 657€ άρα καθαρά 562€ και 15 χρόνια μετά είναι 663€ άρα καθαρά 569€. H συρρίκνωση του κατώτερου μισθού μείωσε και το επίδομα ανεργίας που είναι αυτόματα συνδεδεμένο μαζί του.
Επιπλέον, την άσχημη κατάσταση επιδεινώνει η μεγάλη επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, η υποαπασχόληση, η υπονόμευση των κλαδικών συμβάσεων, που η πλειοψηφία τους δεν έχουν υπογραφεί για πάνω από 10 χρόνια, το πάγωμα των τριετιών, η κυριαρχία των ατομικών συμβάσεων. Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μια δραματική μείωση του μέσου και διάμεσου μισθού την τελευταία δεκαετία, μείωση που ξεπερνά το 25%, λειτουργούν δηλαδή ως βασικό εργαλείο εσωτερικής υποτίμησης. Από 1050 ευρώ που ήταν το 2011 έφτασε στα 800€ το 2019. Όλα τα αντεργατικά μέτρα που προωθήθηκαν και υλοποιούνται εδώ και μια δεκαετία, σε συνδυασμό με την αύξηση των φορολογικών συντελεστών, τη μείωση του αφορολόγητου ορίου, την κατακόρυφη αύξηση των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ, μείωσαν ακόμη περισσότερο το λαϊκό εισόδημα και ταυτόχρονα περιορίζουν την όποια μικρή δυνατότητα να καλυφθούν βασικές ανάγκες.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση με το νέο αναπτυξιακό νόμο και τα κονδύλια του “Ταμείου Ανάκαμψης” μπουκώνουν με δεκάδες δις ευρώ τους επιχειρηματικούς ομίλους, καταδικάζοντας το λαό στην ακρίβεια και στη φτώχεια. Οι αντιλαϊκοί νόμοι, που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια απ’ όλες τις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, έχουν διαμορφώσει ένα μεγάλο αντιλαϊκό οπλοστάσιο, που αξιοποιούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, για να βαθύνουν την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης με συνεχή μείωση μισθών και δικαιωμάτων.
Το 2012, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, ξεκίνησε το ξήλωμα της ΕΓΣΣΕ, με μείωση κατά 22% του κατώτερου μισθού, συνέχισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2019, που εφάρμοσε το νόμο του 2013 της ΝΔ και παγίωσε την κατάργηση του καθορισμού του κατώτερου μισθού μέσα από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις εργοδοσίας – εργαζομένων, καθόρισε τον ορισμό της από την εκάστοτε κυβέρνηση με βάση «την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη, από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών και της ανταγωνιστικότητας». Ακολούθησε ο πιο πρόσφατος νόμος Χατζηδάκη, που καταργεί την πληρωμή των υπερωριών και την κυριακάτικη αργία, μονιμοποιεί την τηλεργασία, διευθετεί το χρόνο εργασίας, επιβάλλει την ατομική σύμβαση ως ισχυρότερη των ΣΣΕ.
Σε όλα τα παραπάνω οι κυβερνήσεις είχαν σημαντική βοήθεια στην υλοποίηση των αντεργατικών σχεδιασμών από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Η γραμμή της να προωθεί σταθερά τη γραμμή του «κοινωνικού εταιρισμού», των «κοινωνικών διαλόγων», την πολιτική δηλαδή του κεφαλαίου που για επίτευξη «εθνικών στόχων» μέσα από την ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματικότητα, έδωσε επιπλέον όπλα στην μεγαλοεργοδοσία για την ανατροπή θεμελιωμένων δικαιωμάτων στις εργασιακές σχέσεις, όχι μόνο με την υπογραφή της σε μειώσεις μισθών, αλλά και με την συμφωνία της στην εξάπλωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και σε περικοπές που δικαιολογούνταν ως «μη μισθολογικό κόστος». Έτρεξε πρώτη να υπογράψει και να αποδεχτεί το πετσόκομμα κατά 22% της υπογεγραμμένης σύμβασης και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, με το απαράδεκτο επιχείρημα να διασώσει το επίδομα γάμου.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική υιοθετούμε το πλαίσιο διεκδικήσεων που προτείνει το ΠΑΜΕ, που έχει ως μόνο κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων, κόντρα στην προσπάθεια “πλειοδοσίας στα ψίχουλα” που κάνουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ για τον ονομαστικό κατώτερο μισθό που θα αποφασίζει ο εκάστοτε υπουργός, με βασικούς άξονες:
- Την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις ΣΣΕ και τους μισθούς
Υπογραφή Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με τους όρους που προτείνουν τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ σημαίνει κατάργηση των αντεργατικών νόμων:
- 4046/2012 και της ΠΥΣ 6/29-2-2012 της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ που κρατά παγωμένες τις τριετίες, αφαιρεί από τις πρώην ΔΕΚΟ τον 13ο και 14ο μισθό, επιβάλει χρόνο μετενέργειας στις Συλλογικές Συμβάσεις 3 μηνών και μετά τις καταργεί.
- 4172/2013 της κυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτατο μισθό και όρισε, ότι επιβάλλεται με Υπουργική Απόφαση και με κριτήριο την «ανταγωνιστικότητα» και την «παραγωγικότητα» των επιχειρήσεων, Νόμο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έβαλε σε εφαρμογή το 2019 με την υπουργική απόφαση 4241/127/30.1.2019 και έτσι τον έκανε ιδιοκτησία της, τον έκανε νόμο Βρούτση – Αχτσιόγλου και με τη βούλα.
- Εγκύκλιος 32921/2175/13-6-2018 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την οποία ενεργοποίησε μια ανενεργή διάταξη του νόμου 1876/1990 σχετικά με τον έλεγχο της «αντιπροσωπευτικότητας» των κλαδικών ΣΣΕ,
- 4635/2019 της κυβέρνησης της ΝΔ, που συμπληρώνοντας το έργο του ΣΥΡΙΖΑ ζητά να τεκμηριώσει η εργατική πλευρά για την επέκταση μιας κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης αν έχει αρνητικές επιπτώσεις «στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία του ανταγωνισμού»!
- 4808/2021 της κυβέρνησης της ΝΔ, που καταργεί την πληρωμή των υπερωριών με μισθό – πρακτικά καταργεί το 8ωρο, καταργεί την κυριακάτικη αργία, διευθετεί το χρόνο εργασίας και επιβάλει την ατομική σύμβαση ως ισχυρότερη ανεξάρτητα της ύπαρξής ευνοϊκότερης σύμβασης (κλαδικής ή και επιχειρησιακής)
- Την επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης της ΕΓΣΣΕ ως αφετηρία για την αύξηση του κατώτερου μισθού
Διαμορφώνουμε πρόταση για 825€ κατώτερο μεικτό μισθό που παίρνει υπόψη το γεγονός ότι ήδη σήμερα ο κατώτερος μεικτός μισθός βρίσκεται στα 663€, στο ύψος δηλαδή του 2007. Κριτήριο για τον ορισμό του ύψους του μισθού είναι η ανάγκη να αναπληρωθεί ένα μέρος των μεγάλων απωλειών του εργατικού εισοδήματος. Υπενθυμίζεται ότι: Ο κατώτατος μισθός γκρεμίστηκε το 2012 κατά 22%, τους τελευταίους μήνες σημειώνεται απώλειες πάνω από 10% ενώ ο πληθωρισμός έχει σκαρφαλώσει στο 5% και θα συνεχίσει να υπάρχει το επόμενο διάστημα.
- Τη γενική μείωση του χρόνου εργασίας, με 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
- Την επαναφορά κατακτήσεων όπως τις τριετίες, την αρχή ευνοϊκότερης σύμβασης, την κυριακάτικη αργία, την πληρωμή υπερωριών.
- Το επίδομα ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού.
- Την κατάργηση του απαράδεκτου διαχωρισμού στην καταγγελία σύμβασης (απόλυση) με ή χωρίς προειδοποίηση.
- Την ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών και της μητρότητας.
Αντιστεκόμαστε στην φορομπηχτική πολιτική των κυβερνήσεων διεκδικώντας:
- Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
- Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και γενναία μείωση των δημοτικών τελών για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά.
- Μείωσης της τιμής του ρεύματος και του φυσικού αερίου κατά 50% και κατάργηση των φόρων στα καύσιμα και συνολικά στην ενέργεια.
- Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ και επιπρόσθετα στα 3.000 ευρώ για κάθε παιδί.
- Διαγραφή χρεών, όχι στις κατασχέσεις και στους πλειστηριασμούς για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά.
- Προσλήψεις προσωπικού με σταθερή δουλειά και δικαιώματα στην υγεία, την πρόνοια, την εκπαίδευση, στην τοπική διοίκηση και στους τομείς πολιτικής προστασίας. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των δουλεμπορικών γραφείων
Με όπλο την ενότητα της εργατικής τάξης απέναντι στην εργοδοσία, στους μονοπωλιακούς ομίλους, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, προχωράμε σε επιθετική και καλά οργανωμένη διαφώτιση, εξασφαλίζοντας σε κάθε βήμα την όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζομένων σε αγώνα για τη διεκδίκηση ΕΓΣΣΕ που είναι απαραίτητος όρος για να υπάρχουν νίκες και σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς. Δεσμευόμαστε ότι άμεσα θα προχωρήσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση όπου θα επικαιροποιήσουμε το σχέδιο της κλαδικής ΣΣΕ με την συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, με συνεδριάσεις των σωματειακών επιτροπών και την δημιουργία νέων, δίνουμε ταυτόχρονα την μάχη για την επιτυχία της απεργίας στις 6/4 ως βήμα κλιμάκωσης των διεκδικήσεων μας. Δεν παραδίνουμε το μητρώο μας στο υπουργείο, δεν δίνουμε τα μέλη μας σε κανέναν υπουργό ή εργοδότη, καταργούμε στην πράξη το ΓΕΜΗΣΟΕ. Συμμετέχουμε στην στάση εργασίας στις 29/3 απαιτώντας την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.
Η αλματώδης άνοδος της επιστήμης, της τεχνολογίας, δημιούργημα αποκλειστικά της ανθρώπινης εργασίας, πνευματικής και χειρονακτικής, οι τεράστιες δυνατότητες της εποχής μας επιτρέπουν τη γενική μείωση των ωρών εργασίας και την αύξηση των απολαβών των εργαζομένων, τη σταθερή δουλειά.
Στο άδικο σύστημα της εκμετάλλευσης τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας αξιοποιούνται για την εκτίναξη των κερδών των λίγων, την εκτίναξη της ανεργίας και της φτώχειας για τους αληθινούς παραγωγούς του πλούτου, τους εργαζόμενους. 100 χρόνια από τη νομοθετική κατοχύρωση του 8ωρου στην Ελλάδα, επέβαλλαν το 10ωρο και ισχυροποιούν τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Κανένας συμβιβασμός με αυτή την αθλιότητα. Κανένας συμβιβασμός με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την επιλογή ληστών και στρατοπέδων. Οργανώνουμε την πάλη για ανάκτηση και διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων, με κριτήριο της σύγχρονες ανάγκες μας, μέχρι την κατάργηση της εκμεταλλευτικής βαρβαρότητας.
Εμείς οι εργαζόμενοι στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής συντασσόμαστε με τα 100δες πρωτοβάθμια σωματεία και τις 10δες δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις και μπαίνουμε μπροστά για την διεκδίκηση Εθνικής ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις για όλους, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησής, που κινείται στην λογική μοιράσματος της φτώχειας. Ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, ένα μεγάλο κύμα ακρίβειας σαρώνει το λαϊκό εισόδημα. Μεγάλες αυξήσεις στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στο ρεύμα, στα καύσιμα, τεράστια υπερφορολόγηση των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών που “συνεισφέρουν” σταθερά το 95% των φόρων του κρατικού προϋπολογισμού. Το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ καταγράφει απώλεια αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, λόγω του κύματος ακρίβειας που συνεχίστηκε και τον Δεκέμβριο του 2021 και πιο συγκεκριμένα, ότι η απώλεια αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού έφτασε το 10,4%, ενώ του μέσου μισθού των εργαζομένων μερικής απασχόλησης άγγιξε το 13,7%. Τον ίδιο μήνα το μέσο μηνιαίο ατομικό διαθέσιμο εισόδημα απώλεσε περίπου το 7% της αγοραστικής του δύναμης σε ετήσια βάση. Την κατάσταση επιδεινώνει το γεγονός ότι ο κατώτερος μισθός παραμένει πετσοκομμένος εδώ και 15 χρόνια, στο ύψος του 2007. Δηλαδή το 2007 ο μισθός ήταν 657€ άρα καθαρά 562€ και 15 χρόνια μετά είναι 663€ άρα καθαρά 569€. H συρρίκνωση του κατώτερου μισθού μείωσε και το επίδομα ανεργίας που είναι αυτόματα συνδεδεμένο μαζί του.
Επιπλέον, την άσχημη κατάσταση επιδεινώνει η μεγάλη επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, η υποαπασχόληση, η υπονόμευση των κλαδικών συμβάσεων, που η πλειοψηφία τους δεν έχουν υπογραφεί για πάνω από 10 χρόνια, το πάγωμα των τριετιών, η κυριαρχία των ατομικών συμβάσεων. Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μια δραματική μείωση του μέσου και διάμεσου μισθού την τελευταία δεκαετία, μείωση που ξεπερνά το 25%, λειτουργούν δηλαδή ως βασικό εργαλείο εσωτερικής υποτίμησης. Από 1050 ευρώ που ήταν το 2011 έφτασε στα 800€ το 2019. Όλα τα αντεργατικά μέτρα που προωθήθηκαν και υλοποιούνται εδώ και μια δεκαετία, σε συνδυασμό με την αύξηση των φορολογικών συντελεστών, τη μείωση του αφορολόγητου ορίου, την κατακόρυφη αύξηση των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ, μείωσαν ακόμη περισσότερο το λαϊκό εισόδημα και ταυτόχρονα περιορίζουν την όποια μικρή δυνατότητα να καλυφθούν βασικές ανάγκες.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση με το νέο αναπτυξιακό νόμο και τα κονδύλια του “Ταμείου Ανάκαμψης” μπουκώνουν με δεκάδες δις ευρώ τους επιχειρηματικούς ομίλους, καταδικάζοντας το λαό στην ακρίβεια και στη φτώχεια. Οι αντιλαϊκοί νόμοι, που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια απ’ όλες τις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, έχουν διαμορφώσει ένα μεγάλο αντιλαϊκό οπλοστάσιο, που αξιοποιούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, για να βαθύνουν την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης με συνεχή μείωση μισθών και δικαιωμάτων.
Το 2012, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, ξεκίνησε το ξήλωμα της ΕΓΣΣΕ, με μείωση κατά 22% του κατώτερου μισθού, συνέχισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2019, που εφάρμοσε το νόμο του 2013 της ΝΔ και παγίωσε την κατάργηση του καθορισμού του κατώτερου μισθού μέσα από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις εργοδοσίας – εργαζομένων, καθόρισε τον ορισμό της από την εκάστοτε κυβέρνηση με βάση «την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη, από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών και της ανταγωνιστικότητας». Ακολούθησε ο πιο πρόσφατος νόμος Χατζηδάκη, που καταργεί την πληρωμή των υπερωριών και την κυριακάτικη αργία, μονιμοποιεί την τηλεργασία, διευθετεί το χρόνο εργασίας, επιβάλλει την ατομική σύμβαση ως ισχυρότερη των ΣΣΕ.
Σε όλα τα παραπάνω οι κυβερνήσεις είχαν σημαντική βοήθεια στην υλοποίηση των αντεργατικών σχεδιασμών από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Η γραμμή της να προωθεί σταθερά τη γραμμή του «κοινωνικού εταιρισμού», των «κοινωνικών διαλόγων», την πολιτική δηλαδή του κεφαλαίου που για επίτευξη «εθνικών στόχων» μέσα από την ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματικότητα, έδωσε επιπλέον όπλα στην μεγαλοεργοδοσία για την ανατροπή θεμελιωμένων δικαιωμάτων στις εργασιακές σχέσεις, όχι μόνο με την υπογραφή της σε μειώσεις μισθών, αλλά και με την συμφωνία της στην εξάπλωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και σε περικοπές που δικαιολογούνταν ως «μη μισθολογικό κόστος». Έτρεξε πρώτη να υπογράψει και να αποδεχτεί το πετσόκομμα κατά 22% της υπογεγραμμένης σύμβασης και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, με το απαράδεκτο επιχείρημα να διασώσει το επίδομα γάμου.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική υιοθετούμε το πλαίσιο διεκδικήσεων που προτείνει το ΠΑΜΕ, που έχει ως μόνο κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων, κόντρα στην προσπάθεια “πλειοδοσίας στα ψίχουλα” που κάνουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ για τον ονομαστικό κατώτερο μισθό που θα αποφασίζει ο εκάστοτε υπουργός, με βασικούς άξονες:
- Την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις ΣΣΕ και τους μισθούς
Υπογραφή Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με τους όρους που προτείνουν τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ σημαίνει κατάργηση των αντεργατικών νόμων:
- 4046/2012 και της ΠΥΣ 6/29-2-2012 της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ που κρατά παγωμένες τις τριετίες, αφαιρεί από τις πρώην ΔΕΚΟ τον 13ο και 14ο μισθό, επιβάλει χρόνο μετενέργειας στις Συλλογικές Συμβάσεις 3 μηνών και μετά τις καταργεί.
- 4172/2013 της κυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτατο μισθό και όρισε, ότι επιβάλλεται με Υπουργική Απόφαση και με κριτήριο την «ανταγωνιστικότητα» και την «παραγωγικότητα» των επιχειρήσεων, Νόμο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έβαλε σε εφαρμογή το 2019 με την υπουργική απόφαση 4241/127/30.1.2019 και έτσι τον έκανε ιδιοκτησία της, τον έκανε νόμο Βρούτση – Αχτσιόγλου και με τη βούλα.
- Εγκύκλιος 32921/2175/13-6-2018 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την οποία ενεργοποίησε μια ανενεργή διάταξη του νόμου 1876/1990 σχετικά με τον έλεγχο της «αντιπροσωπευτικότητας» των κλαδικών ΣΣΕ,
- 4635/2019 της κυβέρνησης της ΝΔ, που συμπληρώνοντας το έργο του ΣΥΡΙΖΑ ζητά να τεκμηριώσει η εργατική πλευρά για την επέκταση μιας κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης αν έχει αρνητικές επιπτώσεις «στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία του ανταγωνισμού»!
- 4808/2021 της κυβέρνησης της ΝΔ, που καταργεί την πληρωμή των υπερωριών με μισθό – πρακτικά καταργεί το 8ωρο, καταργεί την κυριακάτικη αργία, διευθετεί το χρόνο εργασίας και επιβάλει την ατομική σύμβαση ως ισχυρότερη ανεξάρτητα της ύπαρξής ευνοϊκότερης σύμβασης (κλαδικής ή και επιχειρησιακής)
- Την επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης της ΕΓΣΣΕ ως αφετηρία για την αύξηση του κατώτερου μισθού
Διαμορφώνουμε πρόταση για 825€ κατώτερο μεικτό μισθό που παίρνει υπόψη το γεγονός ότι ήδη σήμερα ο κατώτερος μεικτός μισθός βρίσκεται στα 663€, στο ύψος δηλαδή του 2007. Κριτήριο για τον ορισμό του ύψους του μισθού είναι η ανάγκη να αναπληρωθεί ένα μέρος των μεγάλων απωλειών του εργατικού εισοδήματος. Υπενθυμίζεται ότι: Ο κατώτατος μισθός γκρεμίστηκε το 2012 κατά 22%, τους τελευταίους μήνες σημειώνεται απώλειες πάνω από 10% ενώ ο πληθωρισμός έχει σκαρφαλώσει στο 5% και θα συνεχίσει να υπάρχει το επόμενο διάστημα.
- Τη γενική μείωση του χρόνου εργασίας, με 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
- Την επαναφορά κατακτήσεων όπως τις τριετίες, την αρχή ευνοϊκότερης σύμβασης, την κυριακάτικη αργία, την πληρωμή υπερωριών.
- Το επίδομα ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού.
- Την κατάργηση του απαράδεκτου διαχωρισμού στην καταγγελία σύμβασης (απόλυση) με ή χωρίς προειδοποίηση.
- Την ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών και της μητρότητας.
Αντιστεκόμαστε στην φορομπηχτική πολιτική των κυβερνήσεων διεκδικώντας:
- Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
- Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και γενναία μείωση των δημοτικών τελών για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά.
- Μείωσης της τιμής του ρεύματος και του φυσικού αερίου κατά 50% και κατάργηση των φόρων στα καύσιμα και συνολικά στην ενέργεια.
- Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ και επιπρόσθετα στα 3.000 ευρώ για κάθε παιδί.
- Διαγραφή χρεών, όχι στις κατασχέσεις και στους πλειστηριασμούς για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά.
- Προσλήψεις προσωπικού με σταθερή δουλειά και δικαιώματα στην υγεία, την πρόνοια, την εκπαίδευση, στην τοπική διοίκηση και στους τομείς πολιτικής προστασίας. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των δουλεμπορικών γραφείων
Με όπλο την ενότητα της εργατικής τάξης απέναντι στην εργοδοσία, στους μονοπωλιακούς ομίλους, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, προχωράμε σε επιθετική και καλά οργανωμένη διαφώτιση, εξασφαλίζοντας σε κάθε βήμα την όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζομένων σε αγώνα για τη διεκδίκηση ΕΓΣΣΕ που είναι απαραίτητος όρος για να υπάρχουν νίκες και σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς. Δεσμευόμαστε ότι άμεσα θα προχωρήσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση όπου θα επικαιροποιήσουμε το σχέδιο της κλαδικής ΣΣΕ με την συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, με συνεδριάσεις των σωματειακών επιτροπών και την δημιουργία νέων, δίνουμε ταυτόχρονα την μάχη για την επιτυχία της απεργίας στις 6/4 ως βήμα κλιμάκωσης των διεκδικήσεων μας. Δεν παραδίνουμε το μητρώο μας στο υπουργείο, δεν δίνουμε τα μέλη μας σε κανέναν υπουργό ή εργοδότη, καταργούμε στην πράξη το ΓΕΜΗΣΟΕ. Συμμετέχουμε στην στάση εργασίας στις 29/3 απαιτώντας την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.
Η αλματώδης άνοδος της επιστήμης, της τεχνολογίας, δημιούργημα αποκλειστικά της ανθρώπινης εργασίας, πνευματικής και χειρονακτικής, οι τεράστιες δυνατότητες της εποχής μας επιτρέπουν τη γενική μείωση των ωρών εργασίας και την αύξηση των απολαβών των εργαζομένων, τη σταθερή δουλειά.
Στο άδικο σύστημα της εκμετάλλευσης τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας αξιοποιούνται για την εκτίναξη των κερδών των λίγων, την εκτίναξη της ανεργίας και της φτώχειας για τους αληθινούς παραγωγούς του πλούτου, τους εργαζόμενους. 100 χρόνια από τη νομοθετική κατοχύρωση του 8ωρου στην Ελλάδα, επέβαλλαν το 10ωρο και ισχυροποιούν τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Κανένας συμβιβασμός με αυτή την αθλιότητα. Κανένας συμβιβασμός με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την επιλογή ληστών και στρατοπέδων. Οργανώνουμε την πάλη για ανάκτηση και διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων, με κριτήριο της σύγχρονες ανάγκες μας, μέχρι την κατάργηση της εκμεταλλευτικής βαρβαρότητας.