Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Πριν λίγες μέρες-σε συνθήκες βαθιάς κρίσης- η διοίκηση του ομίλου ΟΤΕ ανακοίνωσε ότι στο 1ο τρίμηνο του 2013 είχε 167εκατ.€ κέρδη, την Παρασκευή 28/6/2013 ταυτόχρονα – συνεχίζοντας την επίθεση εναντίον των εργαζόμενων– ανακοίνωσε πρόγραμμα «εθελούσιων» αποχωρήσεων για τους εργαζόμενους σε Hellascom και OTEplus. Μετά τα προγράμματα απολύσεων –αποχωρήσεων στον ΟΤΕ, τις απολύσεις στην Cosmote, τις μειώσεις μισθών σε ΟΤΕ, Cosmote ήρθε η ώρα των HellasCom και OTEplus.Των εργαζομένων εκείνων που είναι οι πλέον χαμηλά αμειβόμενοι , αλλά παρόλα αυτά για τη Διοίκηση ΟΤΕ θεωρούνται «μισθολογικό κόστος». Όταν με βάση το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο που έχει στη φαρέτρα της μπορεί να προσλάβει νέους εργαζόμενους με μισθούς των 586€ ή και ακόμα χαμηλότερα. Αφού, δηλαδή, επιτέθηκε και ξεκαθάρισε με 1880 εργαζόμενους- τους «προνομιούχους»-, όπως θέλει η διοίκηση να παρουσιάζει τους συναδέλφους σε ΟΤΕ και Cosmote ώστε να στρεφόμαστε ο ένας έναντι του άλλου, τώρα επιτίθεται στους εργαζόμενους των θυγατρικών- «δουλεμπορικών» λέμε εμείς , δείχνοντας ότι η επίθεση αφορά το σύνολο των εργαζόμενων. Μάλιστα, η επίθεση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που κι άλλες εταιρίες του κλάδου έχουν ως ζητούμενο να τσακίσουν την εργατική δύναμη και να σαρώσουν ότι έχει απομείνει από εργασιακά δικαιώματα με στόχο την αύξηση των κερδών και της πολυπόθητης, για αυτούς, «ανταγωνιστικότητας».
Πριν 10 μέρες η Forthnet προέβη σε απολύσεις εργαζόμενων, κάποιοι από τους οποίους είχαν δεχτεί και είχαν υπογράψει τις μειώσεις μισθών που είχε επιβάλλει η εταιρία το Νοέμβρη. Την περασμένη εβδομάδα η Cyta ανακοίνωσε μειώσεις μισθών, ενώ ανακοινώθηκε και η ενοποίηση των δικτύων Wind Vodafone, που όχι μόνο δε θα ωφεληθεί, όπως ισχυρίζονται, ο λαός και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά θα χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο οι εργασιακές σχέσεις (συγχωνεύσεις=απολύσεις).
Τα παραπάνω δείχνουν την ενιαία στρατηγική των εργοδοτών του κλάδου , στα πλαίσια της συνολικής στρατηγικής του κεφαλαίου. Αντίπαλοι στη μοιρασιά της «πίτας» από τη μια και μια σιδερένια γροθιά απέναντι στους εργαζόμενους από την άλλη.
Η «ανταγωνιστικότητα» προβάλλεται από εργοδότες και συμβιβασμένους των συνδικάτων σαν κοινός δήθεν στόχος εργοδοτών – εργαζομένων. Είναι έτσι τα πράγματα ; Ας δούμε λοιπόν, τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα»: Συνεχές κυνηγητό του κέρδους, ισοπέδωση δικαιωμάτων, μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων, συσσώρευση κερδών χωρίς κανένα όφελος για τους εργαζόμενους και το λαό.
Στα καλέσματα «περί ανταγωνιστικότητας-ανάπτυξης» των εργοδοτών και των υποταγμένων συνδικαλιστικών δυνάμεων που μας θέλουν «ανταγωνιστικούς» μεταξύ μας μία είναι η απάντηση : Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε ανταγωνιστές. Όλοι οι εργαζόμενοι στον όμιλο εταιριών ΟΤΕ στον κλάδο γενικότερα είμαστε συνάδελφοι. Ολοι μαζί μοχθούμε καθημερινά και ζούμε την αφόρητη πίεση και τη συνεχή εντατικοποίηση στη δουλειά μας για να «πιαστούν οι στόχοι» της κάθε εταιρείας!!!
Τα δικά μας συμφέροντα δεν έχουν τίποτα κοινό με αυτά της εταιρίας και με τους «στόχους» που καλούμαστε να πιάσουμε με κάθε μέσο . Αυτό αποδείχτηκε και με το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει για την «αποχώρηση-απόλυση».
Είναι καθαρό, πρόκειται για μια ενιαία επίθεση στους μισθούς και στα δικαιώματα μας , που πρέπει να μας βρει ενωμένους. Δεν πρέπει κανείς να δεχτεί να προστεθεί στη λίστα των 1.500.000 ανέργων της χώρας. Όποιος δεχτεί αντιμετωπίζει το εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο να παραμείνει για πολύ καιρό στις λίστες ανεργίας και όταν βρει δουλειά, αυτή να είναι με μισθό πείνας και με πολύ λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με όσα, έστω κουτσουρεμένα, έχει σήμερα.
Αυτή είναι η «ανάπτυξη» όπως την εννοεί – προωθεί η συγκυβέρνηση και οι μονοπωλιακοί επιχειρηματικοί όμιλοι σε όλη την οικονομία και τις τηλεπικοινωνίες.
Απέναντί τους έχουμε και μπορούμε να αντιτάξουμε τη δύναμη των χιλιάδων εργαζομένων την ενότητά μας σε αγωνιστική κατεύθυνση. Αυτή ακριβώς την ενότητα σε κάθε επιχείρηση και στον κλάδο είναι που φοβούνται- και χρόνια τώρα προσπαθούν με κάθε τρόπο να την αποτρέψουν , να τη διασπάσουν να την υπονομεύσουν.
Δεν υπογράφουμε την έξοδο στην «κόλαση» της ανεργίας.
Δεν διευκολύνουμε τις επιδιώξεις του εργοδότη.
Δεν απεμπολούμε το δικαίωμα στην δουλειά.
Οργανωνόμαστε στο κλαδικό συνδικάτο ενώνουμε τη δύναμή μας και εξασφαλίζουμε τον καλύτερο συντονισμό της δράσης μας.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Πριν λίγες μέρες-σε συνθήκες βαθιάς κρίσης- η διοίκηση του ομίλου ΟΤΕ ανακοίνωσε ότι στο 1ο τρίμηνο του 2013 είχε 167εκατ.€ κέρδη, την Παρασκευή 28/6/2013 ταυτόχρονα – συνεχίζοντας την επίθεση εναντίον των εργαζόμενων– ανακοίνωσε πρόγραμμα «εθελούσιων» αποχωρήσεων για τους εργαζόμενους σε Hellascom και OTEplus. Μετά τα προγράμματα απολύσεων –αποχωρήσεων στον ΟΤΕ, τις απολύσεις στην Cosmote, τις μειώσεις μισθών σε ΟΤΕ, Cosmote ήρθε η ώρα των HellasCom και OTEplus.Των εργαζομένων εκείνων που είναι οι πλέον χαμηλά αμειβόμενοι , αλλά παρόλα αυτά για τη Διοίκηση ΟΤΕ θεωρούνται «μισθολογικό κόστος». Όταν με βάση το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο που έχει στη φαρέτρα της μπορεί να προσλάβει νέους εργαζόμενους με μισθούς των 586€ ή και ακόμα χαμηλότερα. Αφού, δηλαδή, επιτέθηκε και ξεκαθάρισε με 1880 εργαζόμενους- τους «προνομιούχους»-, όπως θέλει η διοίκηση να παρουσιάζει τους συναδέλφους σε ΟΤΕ και Cosmote ώστε να στρεφόμαστε ο ένας έναντι του άλλου, τώρα επιτίθεται στους εργαζόμενους των θυγατρικών- «δουλεμπορικών» λέμε εμείς , δείχνοντας ότι η επίθεση αφορά το σύνολο των εργαζόμενων. Μάλιστα, η επίθεση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που κι άλλες εταιρίες του κλάδου έχουν ως ζητούμενο να τσακίσουν την εργατική δύναμη και να σαρώσουν ότι έχει απομείνει από εργασιακά δικαιώματα με στόχο την αύξηση των κερδών και της πολυπόθητης, για αυτούς, «ανταγωνιστικότητας».
Πριν 10 μέρες η Forthnet προέβη σε απολύσεις εργαζόμενων, κάποιοι από τους οποίους είχαν δεχτεί και είχαν υπογράψει τις μειώσεις μισθών που είχε επιβάλλει η εταιρία το Νοέμβρη. Την περασμένη εβδομάδα η Cyta ανακοίνωσε μειώσεις μισθών, ενώ ανακοινώθηκε και η ενοποίηση των δικτύων Wind Vodafone, που όχι μόνο δε θα ωφεληθεί, όπως ισχυρίζονται, ο λαός και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά θα χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο οι εργασιακές σχέσεις (συγχωνεύσεις=απολύσεις).
Τα παραπάνω δείχνουν την ενιαία στρατηγική των εργοδοτών του κλάδου , στα πλαίσια της συνολικής στρατηγικής του κεφαλαίου. Αντίπαλοι στη μοιρασιά της «πίτας» από τη μια και μια σιδερένια γροθιά απέναντι στους εργαζόμενους από την άλλη.
Η «ανταγωνιστικότητα» προβάλλεται από εργοδότες και συμβιβασμένους των συνδικάτων σαν κοινός δήθεν στόχος εργοδοτών – εργαζομένων. Είναι έτσι τα πράγματα ; Ας δούμε λοιπόν, τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα»: Συνεχές κυνηγητό του κέρδους, ισοπέδωση δικαιωμάτων, μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων, συσσώρευση κερδών χωρίς κανένα όφελος για τους εργαζόμενους και το λαό.
Στα καλέσματα «περί ανταγωνιστικότητας-ανάπτυξης» των εργοδοτών και των υποταγμένων συνδικαλιστικών δυνάμεων που μας θέλουν «ανταγωνιστικούς» μεταξύ μας μία είναι η απάντηση : Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε ανταγωνιστές. Όλοι οι εργαζόμενοι στον όμιλο εταιριών ΟΤΕ στον κλάδο γενικότερα είμαστε συνάδελφοι. Ολοι μαζί μοχθούμε καθημερινά και ζούμε την αφόρητη πίεση και τη συνεχή εντατικοποίηση στη δουλειά μας για να «πιαστούν οι στόχοι» της κάθε εταιρείας!!!
Τα δικά μας συμφέροντα δεν έχουν τίποτα κοινό με αυτά της εταιρίας και με τους «στόχους» που καλούμαστε να πιάσουμε με κάθε μέσο . Αυτό αποδείχτηκε και με το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει για την «αποχώρηση-απόλυση».
Είναι καθαρό, πρόκειται για μια ενιαία επίθεση στους μισθούς και στα δικαιώματα μας , που πρέπει να μας βρει ενωμένους. Δεν πρέπει κανείς να δεχτεί να προστεθεί στη λίστα των 1.500.000 ανέργων της χώρας. Όποιος δεχτεί αντιμετωπίζει το εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο να παραμείνει για πολύ καιρό στις λίστες ανεργίας και όταν βρει δουλειά, αυτή να είναι με μισθό πείνας και με πολύ λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με όσα, έστω κουτσουρεμένα, έχει σήμερα.
Αυτή είναι η «ανάπτυξη» όπως την εννοεί – προωθεί η συγκυβέρνηση και οι μονοπωλιακοί επιχειρηματικοί όμιλοι σε όλη την οικονομία και τις τηλεπικοινωνίες.
Απέναντί τους έχουμε και μπορούμε να αντιτάξουμε τη δύναμη των χιλιάδων εργαζομένων την ενότητά μας σε αγωνιστική κατεύθυνση. Αυτή ακριβώς την ενότητα σε κάθε επιχείρηση και στον κλάδο είναι που φοβούνται- και χρόνια τώρα προσπαθούν με κάθε τρόπο να την αποτρέψουν , να τη διασπάσουν να την υπονομεύσουν.
Δεν υπογράφουμε την έξοδο στην «κόλαση» της ανεργίας.
Δεν διευκολύνουμε τις επιδιώξεις του εργοδότη.
Δεν απεμπολούμε το δικαίωμα στην δουλειά.
Οργανωνόμαστε στο κλαδικό συνδικάτο ενώνουμε τη δύναμή μας και εξασφαλίζουμε τον καλύτερο συντονισμό της δράσης μας.