Η διοίκηση της Wind έρχεται να εκμεταλλευτεί την ψήφιση και του μεσοπρόθεσμου. Ετοιμάζεται να προχωρήσει σε νέα «μέτρα» για να μειώσει το κόστος εργασίας και να φορτώσει σε εμάς τα βάρη της κρίσης.
Το σκληρό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων υπαγορεύεται και χρησιμοποιείται από τα μεγάλα μονοπώλια, τις επιχειρήσεις όχι μόνο του κλάδου αλλά και παντού. Οι εργαζόμενοι σε όποια επιχείρηση και αν εργάζονται αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα που συνδέονται και με την κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας. Η διοίκηση της Wind δεν μένει πίσω αλλά αντίθετα έχει χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που της δίνουν οι νόμοι που ψηφίζονται με σκοπό να διατηρήσει την κερδοφορία της και σε συνθήκες κρίσης:
- Υπεργολαβίες (υπηρεσία τηλεφωνικού καταλόγου),
- μειώσεις μισθών (κόψιμο διατακτικών τροφής, άρνηση τήρησης της ομοιοεπαγγελματικής σύμβασης των μηχανικών, επίδομα ετοιμότητας/ αγγλικών)
- απολύσεις (εθελούσια πέρισυ τον Δεκέμβρη, δεκάδες απολυμένοι συνάδελφοι)
- εργοδοτική τρομοκρατία (στοχευμένες απολύσεις συνδικαλιστών, απεργοσπαστικοί μηχανισμοί, διευθυντικές πιέσεις σε εργαζόμενους)
- διευθέτηση του χρόνου εργασίας (μη τήρηση των διαλειμμάτων στα τμήματα της εξυπηρέτησης πελατών, απλήρωτες υπερωρίες σε κάποια τμήματα, κομμένες σε άλλα)
- ελαστικές σχέσεις εργασίας (πάνω από το 40% είναι συμβασιούχοι στην εξυπηρέτηση πελατών)
- χειροτέρευση εργασιακών συνθηκών, έλλειψη μέτρων για την υγιεινή και ασφάλεια (μετακόμιση στο κτήριο της ΛΑ)
Και ο κατάλογος είναι μακρύς και χωρίς σταματημό καθώς πολλά τα σενάρια που ακούγονται το τελευταίο διάστημα στην εταιρεία με αιχμή του δόρατος την πιθανή μετακίνηση ολόκληρων τμημάτων του τεχνικού στην Huawei.
Όποιο «πλάνο» και να ακολουθήσει η διοίκηση το σίγουρο είναι ότι αποσκοπεί στο να μειώσει την τιμή της εργατικής δύναμης, να συμπιέσει το κόστος όλο και πιο χαμηλά, να μας διασπάσει, να μας παγιδεύσει σε ψεύτικα διλλήματα, ώστε να φορτώσει στις πλάτες μας την κρίση.
Πώς όμως πρέπει να απαντάμε εμείς οι εργαζόμενοι σε κάθε τέτοια επίθεση στα δικαιώματά μας;
Ένας δρόμος υπάρχει:
Έχοντας ξεκάθαρους τους σκοπούς της διοίκησης δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας σώσει κανείς. Ούτε να αντιδρούμε μόνο ενώπιον των προαποφασισμένων αποφάσεων της διοίκησης. Ούτε πρέπει να στρέψουμε την οργή και την αγανάκτησή μας απέναντι σε έναν «κακό» διευθυντή. Το πρόβλημα δεν είναι η ενημέρωση. Δεν είναι η ανακολουθία, καθώς είναι κλασική τακτική της διοίκησης (όχι μόνο στην Wind) για να δημιουργεί συγχύσεις ανάμεσά μας. Το πρόβλημα είναι η συνεχής επίθεση της εργοδοσίας στα δικαιώματά μας, που προχωρά με οργανωμένο σχέδιο. Απέναντι σε αυτό το σχέδιο οι εργαζόμενοι πρέπει να συζητήσουμε τις εξελίξεις να καταστρώσουμε το δικό μας σχέδιο αντεπίθεσης!
Οφείλουμε να οργανωθούμε τώρα! Κανένας να μην μείνει έξω από το σωματείο. Όλοι ενωμένοι και στην επιχείρηση (ΠΑΣΕΤΙΜ) και στον κλάδο (ΣΕΤΗΠ) με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ.
Εδώ βρίσκεται η δύναμη!
Κίνημα ταξικό, οργανωμένο, πειθαρχημένο, αποφασισμένο να φτάσει μέχρι το τέλος.
Η 48ωρη απεργία της προηγούμενης βδομάδας που στέφθηκε με επιτυχία μας δείχνει τον δρόμο και τον τρόπο:
Αγώνας μέσα στην επιχείρηση εκεί που γεννιέται και γιγαντώνεται η εκμετάλλευση. Αγώνας στον κλάδο ενάντια στην πολιτική που ευθύνεται για όλα αυτά. Εδώ βρίσκεται η λύση και αυτή είναι η καλύτερη συνταγή για τη ΝΙΚΗ.
Στην απεργία χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα βγήκαν στους δρόμους. Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά τα χρόνια πλήρωσαν πολύ ακριβά την καπιταλιστική ανάπτυξη, την κερδοφορία του κεφαλαίου. Και τώρα καλούνται να την πληρώσουν ακόμα παραπάνω γιατί τα μέτρα δεν βγάζουν το λαό από τη χρεοκοπία. Τον βουλιάζουν πιο βαθιά, ο λαός είναι ήδη χρεοκοπημένος. Η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και εμπορευμάτων. Δεν οφείλεται ούτε σε κλέφτες, ούτε στα κλεμμένα, ούτε σε ανίκανα κόμματα και πολιτικούς. Τα διλήμματα που έθεσε η κυβέρνηση “μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία”, “μεσοπρόθεσμο ή τανκς” τελικά δεν μας παγίδεψαν. Την ίδια τύχη πρέπει να έχουν και τα άλλα ψευτοδιλήμματα, όπου και αν τίθενται
Ειδικά σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να απαιτήσουμε:
- Άμεση ενημέρωση από την διοίκηση. Απορρίπτουμε την λογική της φημολογίας και της κινδυνολογίας του «διαδρόμου». Διοργανώνουμε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στο κεντρικό κτήριο στο Μαρούσι απαιτώντας άμεση ενημέρωση.
- Διασφάλιση των όρων και των θέσεων εργασίας
- Συσπείρωση όλου του κλάδου όχι αντιπαραθετικά προς τον αγώνα μέσα στην κάθε επιχείρηση αλλά για να επιτύχουμε την ενιαία αντιμετώπιση των ζητημάτων
- Συμμετέχουμε στην επαναληπτική Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 13/07/2011
Η διοίκηση της Wind έρχεται να εκμεταλλευτεί την ψήφιση και του μεσοπρόθεσμου. Ετοιμάζεται να προχωρήσει σε νέα «μέτρα» για να μειώσει το κόστος εργασίας και να φορτώσει σε εμάς τα βάρη της κρίσης.
Το σκληρό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων υπαγορεύεται και χρησιμοποιείται από τα μεγάλα μονοπώλια, τις επιχειρήσεις όχι μόνο του κλάδου αλλά και παντού. Οι εργαζόμενοι σε όποια επιχείρηση και αν εργάζονται αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα που συνδέονται και με την κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας. Η διοίκηση της Wind δεν μένει πίσω αλλά αντίθετα έχει χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που της δίνουν οι νόμοι που ψηφίζονται με σκοπό να διατηρήσει την κερδοφορία της και σε συνθήκες κρίσης:
- Υπεργολαβίες (υπηρεσία τηλεφωνικού καταλόγου),
- μειώσεις μισθών (κόψιμο διατακτικών τροφής, άρνηση τήρησης της ομοιοεπαγγελματικής σύμβασης των μηχανικών, επίδομα ετοιμότητας/ αγγλικών)
- απολύσεις (εθελούσια πέρισυ τον Δεκέμβρη, δεκάδες απολυμένοι συνάδελφοι)
- εργοδοτική τρομοκρατία (στοχευμένες απολύσεις συνδικαλιστών, απεργοσπαστικοί μηχανισμοί, διευθυντικές πιέσεις σε εργαζόμενους)
- διευθέτηση του χρόνου εργασίας (μη τήρηση των διαλειμμάτων στα τμήματα της εξυπηρέτησης πελατών, απλήρωτες υπερωρίες σε κάποια τμήματα, κομμένες σε άλλα)
- ελαστικές σχέσεις εργασίας (πάνω από το 40% είναι συμβασιούχοι στην εξυπηρέτηση πελατών)
- χειροτέρευση εργασιακών συνθηκών, έλλειψη μέτρων για την υγιεινή και ασφάλεια (μετακόμιση στο κτήριο της ΛΑ)
Και ο κατάλογος είναι μακρύς και χωρίς σταματημό καθώς πολλά τα σενάρια που ακούγονται το τελευταίο διάστημα στην εταιρεία με αιχμή του δόρατος την πιθανή μετακίνηση ολόκληρων τμημάτων του τεχνικού στην Huawei.
Όποιο «πλάνο» και να ακολουθήσει η διοίκηση το σίγουρο είναι ότι αποσκοπεί στο να μειώσει την τιμή της εργατικής δύναμης, να συμπιέσει το κόστος όλο και πιο χαμηλά, να μας διασπάσει, να μας παγιδεύσει σε ψεύτικα διλλήματα, ώστε να φορτώσει στις πλάτες μας την κρίση.
Πώς όμως πρέπει να απαντάμε εμείς οι εργαζόμενοι σε κάθε τέτοια επίθεση στα δικαιώματά μας;
Ένας δρόμος υπάρχει:
Έχοντας ξεκάθαρους τους σκοπούς της διοίκησης δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας σώσει κανείς. Ούτε να αντιδρούμε μόνο ενώπιον των προαποφασισμένων αποφάσεων της διοίκησης. Ούτε πρέπει να στρέψουμε την οργή και την αγανάκτησή μας απέναντι σε έναν «κακό» διευθυντή. Το πρόβλημα δεν είναι η ενημέρωση. Δεν είναι η ανακολουθία, καθώς είναι κλασική τακτική της διοίκησης (όχι μόνο στην Wind) για να δημιουργεί συγχύσεις ανάμεσά μας. Το πρόβλημα είναι η συνεχής επίθεση της εργοδοσίας στα δικαιώματά μας, που προχωρά με οργανωμένο σχέδιο. Απέναντι σε αυτό το σχέδιο οι εργαζόμενοι πρέπει να συζητήσουμε τις εξελίξεις να καταστρώσουμε το δικό μας σχέδιο αντεπίθεσης!
Οφείλουμε να οργανωθούμε τώρα! Κανένας να μην μείνει έξω από το σωματείο. Όλοι ενωμένοι και στην επιχείρηση (ΠΑΣΕΤΙΜ) και στον κλάδο (ΣΕΤΗΠ) με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ.
Εδώ βρίσκεται η δύναμη!
Κίνημα ταξικό, οργανωμένο, πειθαρχημένο, αποφασισμένο να φτάσει μέχρι το τέλος.
Η 48ωρη απεργία της προηγούμενης βδομάδας που στέφθηκε με επιτυχία μας δείχνει τον δρόμο και τον τρόπο:
Αγώνας μέσα στην επιχείρηση εκεί που γεννιέται και γιγαντώνεται η εκμετάλλευση. Αγώνας στον κλάδο ενάντια στην πολιτική που ευθύνεται για όλα αυτά. Εδώ βρίσκεται η λύση και αυτή είναι η καλύτερη συνταγή για τη ΝΙΚΗ.
Στην απεργία χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα βγήκαν στους δρόμους. Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά τα χρόνια πλήρωσαν πολύ ακριβά την καπιταλιστική ανάπτυξη, την κερδοφορία του κεφαλαίου. Και τώρα καλούνται να την πληρώσουν ακόμα παραπάνω γιατί τα μέτρα δεν βγάζουν το λαό από τη χρεοκοπία. Τον βουλιάζουν πιο βαθιά, ο λαός είναι ήδη χρεοκοπημένος. Η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και εμπορευμάτων. Δεν οφείλεται ούτε σε κλέφτες, ούτε στα κλεμμένα, ούτε σε ανίκανα κόμματα και πολιτικούς. Τα διλήμματα που έθεσε η κυβέρνηση “μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία”, “μεσοπρόθεσμο ή τανκς” τελικά δεν μας παγίδεψαν. Την ίδια τύχη πρέπει να έχουν και τα άλλα ψευτοδιλήμματα, όπου και αν τίθενται
Ειδικά σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να απαιτήσουμε:
- Άμεση ενημέρωση από την διοίκηση. Απορρίπτουμε την λογική της φημολογίας και της κινδυνολογίας του «διαδρόμου». Διοργανώνουμε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στο κεντρικό κτήριο στο Μαρούσι απαιτώντας άμεση ενημέρωση.
- Διασφάλιση των όρων και των θέσεων εργασίας
- Συσπείρωση όλου του κλάδου όχι αντιπαραθετικά προς τον αγώνα μέσα στην κάθε επιχείρηση αλλά για να επιτύχουμε την ενιαία αντιμετώπιση των ζητημάτων
- Συμμετέχουμε στην επαναληπτική Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 13/07/2011