Συνάδελφοι εργαζόμενοι στον όμιλο Wind,
Απευθυνόμαστε σε όλους εσάς που δοκιμάζεστε από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σε όλους εσάς που βλέπετε να χάνουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, τα δικαιώματα μας στην ασφάλεια, την πρόνοια, την υγειά, την παιδεία, να χάνουμε τις δουλειές μας. Όλους εμάς τους ανθρώπους της δουλειάς επιστήμονες, τεχνικούς, υπάλληλους, με μία λέξη «ΕΡΓΑΤΕΣ». Μας παρουσιάζουν σαν το ΠΡΟΒΛΗΜΑ που έφερε τη κρίση και το ΠΡΟΒΛΗΜΑ στο να βγούμε από την κρίση. !!!! Και για αυτό ζητάνε καθαρά να την πληρώσουμε εμείς.
Το μεγάλο κεφαλαίο με τους πολιτικούς του εκπρόσωπους καταρχήν την Κυβέρνηση και την ΝΔ αλλά και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ και κατά δεύτερο τους ανεξάρτητους καναλάρχες και μεγάλο δημοσιογράφους, εξαπολύουν μεγάλη αντεργατική επίθεση. Προσπαθούν να μας πουν ότι για την κρίση δεν φταίει η συγκέντρωση του χρήματος σε λίγα χέρια (Τράπεζες, Χ.Α.) η συγκεντροποίηση των κλάδων σε ακόμα λιγότερα χέρια (άραγε σε ποιο κλάδο δεν δραστηριοποιείται η MARFIN; Ακόμα και στο ποδόσφαιρο έβαλε χέρι).
Όχι φταίνε το 8ωρο, τα ένσημα, τα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία ο 14ος, ο 13ος μισθός σήμερα ο 12ος, ο 11ος, ο 6ος αύριο !!!!!!!!!! Παίρνουν συνεχώς μέτρα ώστε να διασφαλιστεί και να αυξηθεί η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου και μέσα σε συνθήκες κρίσης. Οδηγούν στην αντικατάσταση των σταθερών μορφών εργασίας με ελαστικές, ξεπουλούν την δημόσια περιουσία, κάνουν απλησίαστες τις τιμές των βασικών αγαθών για την λαϊκή οικογένεια, περικόπτουν μισθούς, συντάξεις, κεκτημένα χρόνων.
Χρησιμοποιώντας τον μπαμπούλα της κρίσης μας παρουσιάζουν το πρόβλημα των κλεισμένων εργοστασίων, βιομηχανιών ή και της μετεγκατάστασής τους σε άλλες χώρες σαν πρόβλημα της κρίσης και άλλοι πάλι σαν πρόβλημα «αφιλόξενης» χώρας για τους επιχειρηματίες λόγω φορολογίας.
Εμείς ρωτάμε έτσι απλά με μια σκέψη
1. Ποια χρόνια ο Λαναράς π.χ. έφτιαξε εργοστάσιο στη Βουλγαρία και έστειλε τον κύριο όγκο της παραγωγής εκεί ; (Βοήθεια: όχι μετά το 2008 !!!!).
2. Ποιοι βιομήχανοι – εφοπλιστές πληρώνουν εφορία και ασφαλιστικά ταμεία και οι ίδιοι αλλά και οι επιχειρήσεις τους; (αν πληρώνουν γιατί κάθε χρόνο βγαίνουν ρυθμίσεις για όφειλες και ξανά ρυθμίσεις για οφειλές).
Στον κλάδο και ειδικά στην Wind η πείρα είναι μεγάλη. Oι αλλαγές που προμηνύονται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, όποιος και αν είναι τελικά ο νέος ιδιοκτήτης, δεν θα σημαίνουν νέο χτύπημα για τους εργαζόμενους; Τι έχουμε να θυμόμαστε από αντίστοιχες «ήξεις-αφίξεις σωτήρων»; Τίποτα πέρα από το κόψιμο των διατακτικών τροφής, απολύσεις, «εθελούσιες», εντατικοποίηση της εργασίας, εργασιακή ανασφάλεια. Σε όλα αυτά προστίθενται οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας με την στοίβαξη τμημάτων στη ΛΑ χωρίς να παίρνονται υπόψη τα στοιχειώδη για την μετακίνηση των εργαζομένων, για την υγιεινή και ασφάλεια στο χώρο, την πυρασφάλεια, για τον επαρκή φωτισμό, αερισμό, θέρμανση και κλιματισμό, για τους χώρους του εστιατορίου κλπ. Συνολικότερα οι εξελίξεις στον κλάδο με τις φημολογούμενες εξαγορές ή συγχωνεύσεις ή ακόμα και πτωχεύσεις, δημιουργούν τεράστια ανασφάλεια στους εργαζόμενους οι οποίοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας.
Βέβαια το κεφάλαιο έχει έναν ακόμα μεγάλο σύμμαχο. Τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που λειτουργούν σαν το Δούρειο Ίππο στο κίνημα και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ξεπουλάνε τα δικαιώματά μας. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου: «Σκληρές πολιτικές, αυτές που προβλέπονται στο μνημόνιο, εφαρμόστηκαν και ορατές πολιτικές εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν» κηρύσσοντας έτσι σιωπητήριο αγώνων. Συνυπεύθυνη είναι και η πλειοψηφία του ΔΣ στο επιχειρησιακό σωματείο των εργαζόμενων στη Wind (ΠΑΣΕΤΙΜ) που σέρνουν τους εργαζόμενους στις συγκεντρώσεις της ξεπουλημένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ, διοχετεύουν ακόμα και την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων σε αδιέξοδους αγώνες, μακριά από κάθε συντονισμό με τις ταξικές δυνάμεις συνδράμοντας στην δημιουργία αίσθησης αναποτελεσματικότητας των αγώνων (ΟΜΕΔ, Επιθεώρηση Εργασίας). Ακόμα και σε παράσταση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο κτήριο του Αμαρουσίου αντί να απαιτήσουν από τη διοίκηση να σταματήσουν οι απολύσεις, απαίτησαν συνάντηση και ενημέρωση ενώ για το ζήτημα της μεταφοράς των τμημάτων από το Μαρούσι στη Λ. Αθηνών δεν «σκέφτηκαν» ότι διακυβεύεται ακόμα και η σωματική ακεραιτότητα των συναδέλφων, μη τυχόν και και σταματήσει η μεταφορά και χαλάσουν το σχεδιασμό της διοίκησης. Ενώ αναδεικνύεται η αναγκαιότητα του αγώνα σε κλαδικό επίπεδο, πότε ενισχύουν την λογική «το μαγαζάκι μας», πότε την λογική «οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας» και πότε οργανώνουν ή συμμετέχουν σε «συντονιστικά πρωτοβάθμιων σωματείων στις τηλεπικοινωνίες» όπου καλούνται όλοι εκτός από το ΣΕΤΗΠ, που εκ των πραγμάτων παλεύει στο σύνολο του κλάδου.
Συνάδελφε εργαζόμενε σιγά-σιγά αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι το πρόβλημα σε όλα αυτά δεν είναι τα κακά χρυσά παιδιά και η κακή Ελλαδίτσα (ας μας πουν με την ευκαιρία γιατί σε όλοι την Ευρώπη παίρνονται αντίστοιχα μέτρα; τι έγινε; αντί να γίνει η Ελλάδα Ευρώπη έγινε η Ευρώπη Ελλάδα;!!!!). Είναι μέτρα που έχουν αποφασιστεί με διάφορες συνθήκες που έχεις ακούσει (Μάαστριχ, Γενεύης, Λισσαβόνας-ΚΑΠ) σε επίπεδο Ε.Ε. και έχουν ψηφίσει και όλα τα ελληνικά κόμματα του ευρωμονόδρομου (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΣΥΝ,ΛΑΟΣ) αρκετά χρόνια πριν τη κρίση. Μέτρα που έχουν να κάνουν με την προάσπιση της μόνης υπέρτατης αξίας του «πολιτισμού» του ΚΕΡΔΟΥΣ, που έφτιαξαν οι μεγαλέμποροι, βιομήχανοι , τραπεζίτες,!!!! Το χρήμα σε κάθε είδους μορφή για να μπορούν εύκολα να στηρίζουν την εξουσία τους καλοπληρώνοντας τους πολιτικούς τους υπηρέτες και μεγάλο παπαγάλους λασπογράφους, ξεπουλημένους συνδικαλιστές, τσιράκια, δεξιά και αριστερά στους χώρους δουλείας.
Είναι μάλλον προφανές ότι τα μικρά και μεγάλα προβλήματά μας δεν γίνεται ποτέ να λυθούν από αυτούς όχι γιατί δεν είναι ο «ικανότερος» και ο «καταλληλότερος» αλλά γιατί δεν θέλουν να τα λύσουν, δεν θέλουν να χάσουν την εξουσία στα μέσα που κατέχουν και απομυζούν τον πλούτο: Δεν θέλουν να χάσουν την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, που είναι και η αιτία που γεννά την κρίση. Η αντίθεση στο μνημόνιο, στην ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, στην πολιτική της κυβέρνησης ακόμα και στην πολιτική της διοίκησης της Wind είναι ανούσια, ανώφελη και αποπροσανατολιστική όταν μένει στα λόγια. Η αντίσταση στην εφαρμοζόμενη αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική πρέπει να γίνεται και γίνεται σήμερα πράξη με το σύνολο των συναδέλφων στον κλάδο καθώς και το σύνολο των εργαζομένων που συσπειρώνονται στις ταξικές δυνάμεις και το ΠΑΜΕ. Δίνουμε καθημερινά τη μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς και για τα καθημερινά προβλήματα, ανοίγοντας ταυτόχρονα το μόνο δρόμο για τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
Παίρνουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Για αυτό πρέπει τώρα να παλέψουμε και να αγωνιστούμε μαζί, να κατακτήσουμε μικρές νίκες σταματώντας τα νέα μέτρα, τις απολύσεις, τη διάλυση του 8ώρου σήμερα, την ματαίωση της μεταφοράς του εργοστάσιου ή του τμήματος αύριο. Νίκες που θα είναι μικρές και πρόσκαιρες αν δεν δυναμώνουμε τον αγώνα και το εργατικό-λαϊκό κίνημα με νέες δυνάμεις για μεγαλύτερες και ακόμα πιο αποφασιστικές νίκες, με στρατηγικό στόχο να πάρουμε τον πλούτο που παράγουμε.
Εμείς έχουμε μάθει να δουλεύουμε και να ζούμε από το νου και τα χέρια μας
μπορούμε και χωρίς αυτούς.
ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΕΤΗΠ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΤΙΣ 18.00
ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΑΓ. ΦΙΛΟΘΕΗΣ 5β & ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 10
Συνάδελφοι εργαζόμενοι στον όμιλο Wind,
Απευθυνόμαστε σε όλους εσάς που δοκιμάζεστε από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σε όλους εσάς που βλέπετε να χάνουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, τα δικαιώματα μας στην ασφάλεια, την πρόνοια, την υγειά, την παιδεία, να χάνουμε τις δουλειές μας. Όλους εμάς τους ανθρώπους της δουλειάς επιστήμονες, τεχνικούς, υπάλληλους, με μία λέξη «ΕΡΓΑΤΕΣ». Μας παρουσιάζουν σαν το ΠΡΟΒΛΗΜΑ που έφερε τη κρίση και το ΠΡΟΒΛΗΜΑ στο να βγούμε από την κρίση. !!!! Και για αυτό ζητάνε καθαρά να την πληρώσουμε εμείς.
Το μεγάλο κεφαλαίο με τους πολιτικούς του εκπρόσωπους καταρχήν την Κυβέρνηση και την ΝΔ αλλά και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ και κατά δεύτερο τους ανεξάρτητους καναλάρχες και μεγάλο δημοσιογράφους, εξαπολύουν μεγάλη αντεργατική επίθεση. Προσπαθούν να μας πουν ότι για την κρίση δεν φταίει η συγκέντρωση του χρήματος σε λίγα χέρια (Τράπεζες, Χ.Α.) η συγκεντροποίηση των κλάδων σε ακόμα λιγότερα χέρια (άραγε σε ποιο κλάδο δεν δραστηριοποιείται η MARFIN; Ακόμα και στο ποδόσφαιρο έβαλε χέρι).
Όχι φταίνε το 8ωρο, τα ένσημα, τα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία ο 14ος, ο 13ος μισθός σήμερα ο 12ος, ο 11ος, ο 6ος αύριο !!!!!!!!!! Παίρνουν συνεχώς μέτρα ώστε να διασφαλιστεί και να αυξηθεί η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου και μέσα σε συνθήκες κρίσης. Οδηγούν στην αντικατάσταση των σταθερών μορφών εργασίας με ελαστικές, ξεπουλούν την δημόσια περιουσία, κάνουν απλησίαστες τις τιμές των βασικών αγαθών για την λαϊκή οικογένεια, περικόπτουν μισθούς, συντάξεις, κεκτημένα χρόνων.
Χρησιμοποιώντας τον μπαμπούλα της κρίσης μας παρουσιάζουν το πρόβλημα των κλεισμένων εργοστασίων, βιομηχανιών ή και της μετεγκατάστασής τους σε άλλες χώρες σαν πρόβλημα της κρίσης και άλλοι πάλι σαν πρόβλημα «αφιλόξενης» χώρας για τους επιχειρηματίες λόγω φορολογίας.
Εμείς ρωτάμε έτσι απλά με μια σκέψη
1. Ποια χρόνια ο Λαναράς π.χ. έφτιαξε εργοστάσιο στη Βουλγαρία και έστειλε τον κύριο όγκο της παραγωγής εκεί ; (Βοήθεια: όχι μετά το 2008 !!!!).
2. Ποιοι βιομήχανοι – εφοπλιστές πληρώνουν εφορία και ασφαλιστικά ταμεία και οι ίδιοι αλλά και οι επιχειρήσεις τους; (αν πληρώνουν γιατί κάθε χρόνο βγαίνουν ρυθμίσεις για όφειλες και ξανά ρυθμίσεις για οφειλές).
Στον κλάδο και ειδικά στην Wind η πείρα είναι μεγάλη. Oι αλλαγές που προμηνύονται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, όποιος και αν είναι τελικά ο νέος ιδιοκτήτης, δεν θα σημαίνουν νέο χτύπημα για τους εργαζόμενους; Τι έχουμε να θυμόμαστε από αντίστοιχες «ήξεις-αφίξεις σωτήρων»; Τίποτα πέρα από το κόψιμο των διατακτικών τροφής, απολύσεις, «εθελούσιες», εντατικοποίηση της εργασίας, εργασιακή ανασφάλεια. Σε όλα αυτά προστίθενται οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας με την στοίβαξη τμημάτων στη ΛΑ χωρίς να παίρνονται υπόψη τα στοιχειώδη για την μετακίνηση των εργαζομένων, για την υγιεινή και ασφάλεια στο χώρο, την πυρασφάλεια, για τον επαρκή φωτισμό, αερισμό, θέρμανση και κλιματισμό, για τους χώρους του εστιατορίου κλπ. Συνολικότερα οι εξελίξεις στον κλάδο με τις φημολογούμενες εξαγορές ή συγχωνεύσεις ή ακόμα και πτωχεύσεις, δημιουργούν τεράστια ανασφάλεια στους εργαζόμενους οι οποίοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας.
Βέβαια το κεφάλαιο έχει έναν ακόμα μεγάλο σύμμαχο. Τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που λειτουργούν σαν το Δούρειο Ίππο στο κίνημα και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ξεπουλάνε τα δικαιώματά μας. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου: «Σκληρές πολιτικές, αυτές που προβλέπονται στο μνημόνιο, εφαρμόστηκαν και ορατές πολιτικές εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν» κηρύσσοντας έτσι σιωπητήριο αγώνων. Συνυπεύθυνη είναι και η πλειοψηφία του ΔΣ στο επιχειρησιακό σωματείο των εργαζόμενων στη Wind (ΠΑΣΕΤΙΜ) που σέρνουν τους εργαζόμενους στις συγκεντρώσεις της ξεπουλημένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ, διοχετεύουν ακόμα και την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων σε αδιέξοδους αγώνες, μακριά από κάθε συντονισμό με τις ταξικές δυνάμεις συνδράμοντας στην δημιουργία αίσθησης αναποτελεσματικότητας των αγώνων (ΟΜΕΔ, Επιθεώρηση Εργασίας). Ακόμα και σε παράσταση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο κτήριο του Αμαρουσίου αντί να απαιτήσουν από τη διοίκηση να σταματήσουν οι απολύσεις, απαίτησαν συνάντηση και ενημέρωση ενώ για το ζήτημα της μεταφοράς των τμημάτων από το Μαρούσι στη Λ. Αθηνών δεν «σκέφτηκαν» ότι διακυβεύεται ακόμα και η σωματική ακεραιτότητα των συναδέλφων, μη τυχόν και και σταματήσει η μεταφορά και χαλάσουν το σχεδιασμό της διοίκησης. Ενώ αναδεικνύεται η αναγκαιότητα του αγώνα σε κλαδικό επίπεδο, πότε ενισχύουν την λογική «το μαγαζάκι μας», πότε την λογική «οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας» και πότε οργανώνουν ή συμμετέχουν σε «συντονιστικά πρωτοβάθμιων σωματείων στις τηλεπικοινωνίες» όπου καλούνται όλοι εκτός από το ΣΕΤΗΠ, που εκ των πραγμάτων παλεύει στο σύνολο του κλάδου.
Συνάδελφε εργαζόμενε σιγά-σιγά αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι το πρόβλημα σε όλα αυτά δεν είναι τα κακά χρυσά παιδιά και η κακή Ελλαδίτσα (ας μας πουν με την ευκαιρία γιατί σε όλοι την Ευρώπη παίρνονται αντίστοιχα μέτρα; τι έγινε; αντί να γίνει η Ελλάδα Ευρώπη έγινε η Ευρώπη Ελλάδα;!!!!). Είναι μέτρα που έχουν αποφασιστεί με διάφορες συνθήκες που έχεις ακούσει (Μάαστριχ, Γενεύης, Λισσαβόνας-ΚΑΠ) σε επίπεδο Ε.Ε. και έχουν ψηφίσει και όλα τα ελληνικά κόμματα του ευρωμονόδρομου (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΣΥΝ,ΛΑΟΣ) αρκετά χρόνια πριν τη κρίση. Μέτρα που έχουν να κάνουν με την προάσπιση της μόνης υπέρτατης αξίας του «πολιτισμού» του ΚΕΡΔΟΥΣ, που έφτιαξαν οι μεγαλέμποροι, βιομήχανοι , τραπεζίτες,!!!! Το χρήμα σε κάθε είδους μορφή για να μπορούν εύκολα να στηρίζουν την εξουσία τους καλοπληρώνοντας τους πολιτικούς τους υπηρέτες και μεγάλο παπαγάλους λασπογράφους, ξεπουλημένους συνδικαλιστές, τσιράκια, δεξιά και αριστερά στους χώρους δουλείας.
Είναι μάλλον προφανές ότι τα μικρά και μεγάλα προβλήματά μας δεν γίνεται ποτέ να λυθούν από αυτούς όχι γιατί δεν είναι ο «ικανότερος» και ο «καταλληλότερος» αλλά γιατί δεν θέλουν να τα λύσουν, δεν θέλουν να χάσουν την εξουσία στα μέσα που κατέχουν και απομυζούν τον πλούτο: Δεν θέλουν να χάσουν την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, που είναι και η αιτία που γεννά την κρίση. Η αντίθεση στο μνημόνιο, στην ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, στην πολιτική της κυβέρνησης ακόμα και στην πολιτική της διοίκησης της Wind είναι ανούσια, ανώφελη και αποπροσανατολιστική όταν μένει στα λόγια. Η αντίσταση στην εφαρμοζόμενη αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική πρέπει να γίνεται και γίνεται σήμερα πράξη με το σύνολο των συναδέλφων στον κλάδο καθώς και το σύνολο των εργαζομένων που συσπειρώνονται στις ταξικές δυνάμεις και το ΠΑΜΕ. Δίνουμε καθημερινά τη μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς και για τα καθημερινά προβλήματα, ανοίγοντας ταυτόχρονα το μόνο δρόμο για τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
Παίρνουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Για αυτό πρέπει τώρα να παλέψουμε και να αγωνιστούμε μαζί, να κατακτήσουμε μικρές νίκες σταματώντας τα νέα μέτρα, τις απολύσεις, τη διάλυση του 8ώρου σήμερα, την ματαίωση της μεταφοράς του εργοστάσιου ή του τμήματος αύριο. Νίκες που θα είναι μικρές και πρόσκαιρες αν δεν δυναμώνουμε τον αγώνα και το εργατικό-λαϊκό κίνημα με νέες δυνάμεις για μεγαλύτερες και ακόμα πιο αποφασιστικές νίκες, με στρατηγικό στόχο να πάρουμε τον πλούτο που παράγουμε.
Εμείς έχουμε μάθει να δουλεύουμε και να ζούμε από το νου και τα χέρια μας
μπορούμε και χωρίς αυτούς.
ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΕΤΗΠ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΤΙΣ 18.00
ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΑΓ. ΦΙΛΟΘΕΗΣ 5β & ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 10