Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η καθημερινότητά μας μέσα στην εταιρεία. Η πίεση αυξάνεται για να πιάσουμε τους στόχους του 2016. Γιατί έτσι όπως διατείνεται η εταιρεία μπορούμε να βγούμε όλοι κερδισμένοι. Πάνω σ ’αυτόν τον διακαή πόθο τους λοιπόν καθημερινά αξιολογούμαστε για το πώς θα γίνουμε πιο «αποδοτικοί» και πιο «παραγωγικοί». Με βάση αυτό μας έχουν καταντήσει περιφερόμενους θιάσους από τμήμα σε τμήμα, από έργο σε έργο επειδή υπάρχουν όπως λένε ανάγκες.
Η εργοδοσία μιλάει για στόχους, για νούμερα για κέρδη. Για να τα πετύχει όλα τα παραπάνω χρησιμοποιεί μειωμένα ωράρια (4ωρα, 6ωρα), χρησιμοποιεί επινοικιαζόμενη εργασία. Για να πετύχει κλίμα νεκροταφείου ζητάει από τα σωματεία, να συναντούν τους εργαζόμενους στην…τραπεζαρία, απαγορεύοντας την είσοδο στους χώρους δουλειάς, εκεί που είναι τα προβλήματα που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Όλα τα παραπάνω για να πανηγυρίζουν ότι πιάστηκαν οι στόχοι τους.
Αναρωτιόμαστε τι σχέση έχουν με τις δικές μας ανάγκες. Αυτές που πραγματικά μας ενώνουν. Αυτές που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης μεταξύ μας για το πώς και με ποίον τρόπο θα βγούμε μπροστά για να τις διεκδικήσουμε. Αυτό που ενδιαφέρει πραγματικά εμάς, είναι ο μισθός που δεν φτάνει να καλύψει τα βασικά. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι, ότι δεν έχουμε πλήρη εργασία, 8ωρο με πλήρη δικαιώματα. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι, ότι υπάρχουν συνάδελφοί μας, οι οποίοι κάνουν την ίδια δουλειά με εμάς και είναι επινοικιαζόμενοι χωρίς δικαιώματα.
Η πάλη και η διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, είναι πρώτιστο καθήκον για εμάς τους εργαζόμενους. Γιατί όλα τα παραπάνω ζητήματα δεν είναι ευγενικές παραχωρήσεις των εργοδοτών. Το ωράριο, οι μισθοί, οι άδειες, τα επιδόματα, οι όροι και οι συνθήκες εργασίας μας είναι αντικείμενο αγώνα για όλους τους εργαζόμενους.
Συνάδελφοι,
Αυτό που χρειάζεται είναι απάντηση. Η απάντηση αυτή όταν είναι μαζική και οργανωμένη μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Όταν η εργοδοσία βλέπει πως ο καθένας είναι μόνος του, επιτίθεται. Όταν βλέπει ότι είμαστε ενωμένοι τους φοβίζει.
Το δυνάμωμα των σωματείων μας και του επιχειρησιακού αλλά και του κλαδικού, του ΣΕΤΗΠ, είναι που μπορεί να τους αποκρούσει και να φρενάρει τους σχεδιασμούς τους. Χρειάζεται οι εμείς οι εργαζόμενοι στη CYTA, άσχετα σε πιο πόστο δουλεύουμε, να είμαστε ενωμένοι, σαν μια γροθιά απέναντι στην εργοδοσία και σε όσους την εκπροσωπούν. Χρειάζεται να είμαστε ενωμένοι οι εργαζόμενοι σε όλον τον κλάδο, απέναντι στην κοινή επίθεση που δεχόμαστε. Να ενώσουμε τις φωνές μας με όλους τους εργαζόμενους. Να βάλουμε εμπόδια στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο που ετοιμάζουν νέο γύρο αντιλαϊκών μέτρων.
ΔΕΝ ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΦΩΝΗ
Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η καθημερινότητά μας μέσα στην εταιρεία. Η πίεση αυξάνεται για να πιάσουμε τους στόχους του 2016. Γιατί έτσι όπως διατείνεται η εταιρεία μπορούμε να βγούμε όλοι κερδισμένοι. Πάνω σ ’αυτόν τον διακαή πόθο τους λοιπόν καθημερινά αξιολογούμαστε για το πώς θα γίνουμε πιο «αποδοτικοί» και πιο «παραγωγικοί». Με βάση αυτό μας έχουν καταντήσει περιφερόμενους θιάσους από τμήμα σε τμήμα, από έργο σε έργο επειδή υπάρχουν όπως λένε ανάγκες.
Η εργοδοσία μιλάει για στόχους, για νούμερα για κέρδη. Για να τα πετύχει όλα τα παραπάνω χρησιμοποιεί μειωμένα ωράρια (4ωρα, 6ωρα), χρησιμοποιεί επινοικιαζόμενη εργασία. Για να πετύχει κλίμα νεκροταφείου ζητάει από τα σωματεία, να συναντούν τους εργαζόμενους στην…τραπεζαρία, απαγορεύοντας την είσοδο στους χώρους δουλειάς, εκεί που είναι τα προβλήματα που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Όλα τα παραπάνω για να πανηγυρίζουν ότι πιάστηκαν οι στόχοι τους.
Αναρωτιόμαστε τι σχέση έχουν με τις δικές μας ανάγκες. Αυτές που πραγματικά μας ενώνουν. Αυτές που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης μεταξύ μας για το πώς και με ποίον τρόπο θα βγούμε μπροστά για να τις διεκδικήσουμε. Αυτό που ενδιαφέρει πραγματικά εμάς, είναι ο μισθός που δεν φτάνει να καλύψει τα βασικά. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι, ότι δεν έχουμε πλήρη εργασία, 8ωρο με πλήρη δικαιώματα. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι, ότι υπάρχουν συνάδελφοί μας, οι οποίοι κάνουν την ίδια δουλειά με εμάς και είναι επινοικιαζόμενοι χωρίς δικαιώματα.
Η πάλη και η διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, είναι πρώτιστο καθήκον για εμάς τους εργαζόμενους. Γιατί όλα τα παραπάνω ζητήματα δεν είναι ευγενικές παραχωρήσεις των εργοδοτών. Το ωράριο, οι μισθοί, οι άδειες, τα επιδόματα, οι όροι και οι συνθήκες εργασίας μας είναι αντικείμενο αγώνα για όλους τους εργαζόμενους.
Συνάδελφοι,
Αυτό που χρειάζεται είναι απάντηση. Η απάντηση αυτή όταν είναι μαζική και οργανωμένη μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Όταν η εργοδοσία βλέπει πως ο καθένας είναι μόνος του, επιτίθεται. Όταν βλέπει ότι είμαστε ενωμένοι τους φοβίζει.
Το δυνάμωμα των σωματείων μας και του επιχειρησιακού αλλά και του κλαδικού, του ΣΕΤΗΠ, είναι που μπορεί να τους αποκρούσει και να φρενάρει τους σχεδιασμούς τους. Χρειάζεται οι εμείς οι εργαζόμενοι στη CYTA, άσχετα σε πιο πόστο δουλεύουμε, να είμαστε ενωμένοι, σαν μια γροθιά απέναντι στην εργοδοσία και σε όσους την εκπροσωπούν. Χρειάζεται να είμαστε ενωμένοι οι εργαζόμενοι σε όλον τον κλάδο, απέναντι στην κοινή επίθεση που δεχόμαστε. Να ενώσουμε τις φωνές μας με όλους τους εργαζόμενους. Να βάλουμε εμπόδια στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο που ετοιμάζουν νέο γύρο αντιλαϊκών μέτρων.
ΔΕΝ ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΦΩΝΗ