Συνάδελφοι,συναδέλφισσες στην European Dynamics,
Στις 30 Μάη να νεκρώσουν όλες οι επιχειρήσεις στον κλάδο. Κανένας στην δουλειά, όλοι στον δρόμο του αγώνα, όλοι στην απεργία. Να δώσουμε δυνατό μήνυμα στους εργοδότες, στην κυβέρνηση και στους υπόλοιπους πολιτικούς τους εκπροσώπους, στις συμβιβασμένες δυνάμεις μέσα στο κίνημα:
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.
Χτύπημα στο ασφαλιστικό, νέα χαράτσια, φοροληστεία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι ο δρόμος στον οποίο πατάει η πολυαναμενόμενη ανάπτυξη και το τέλος της “μνημονιακής” εποχής, που διατυμπανίζει η κυβέρνηση.
Η «δίκαιη ανάπτυξη» περνάει πάνω στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και τα ποδοπατάει. Και το μεγαλύτερο τσάκισμα αυτών των δικαιωμάτων , ζητούν οι συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ, όταν μας καλούν να παλέψουμε και να αγωνιστούμε «για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας».
Αλήθεια ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, δεν είναι όταν δουλεύουμε απλήρωτες υπερωρίες ώστε να βγει το project στην εταιρεία; Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, δεν είναι να μην υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και να βρίσκεται κάθε εργαζόμενος μόνος του απέναντι στην εργοδοσία της ED; ανάπτυξη δεν εχει η εταιρεία όταν τρέχουν project εκατομμυρίων, όταν υπάρχουν δεκάδες αγγελίες για προσλήψεις και νέοι συνάλδελφοι προσλαμβάνονται με μισθούς απο τους χαμηλότερους στον κλάδο; Ακόμα ακόμα και όταν τρώμε στα όρθια, στα μπαλκόνια επειδή δεν υπάρχουν επαρκείς, υγιεινοί χώροι τραπεζαρίας στην εταιρεία, ενίσχυση δεν είναι που η εργοδοσία δεν βάζει το χέρι στην τσέπη να παρέχει έστω και τους βασικές παροχές για την υγιεινή και ασφάλειά μας;
Και τώρα μας καλούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να ανοιξουμε τον λάκκο, στον οποίο θάβονται όποια εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει, με τα ίδια μας τα χέρια! Την ίδια ώρα που συνάδελφοι πρωτοπόροι απολύονται επειδή οργανώνουν την πάλη (όπως είδαμε και στην ED), που προσπαθούν να χτυπήσουν το δικαίωμα στην απεργία, να καταργήσουν την συνδικαλιστική δράση που διεκδικεί και παλεύει ενάντια στους στόχους του κεφαλαίου.
Τρίβουν τα χέρια τους δηλαδή οι εργοδότες.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ταυτίσουμε τα συμφέροντά μας με τα συμφέροντα των εργοδοτών. Μπροστά σε όλα αυτά δεν αρκεί απλά να γυρίσουμε την πλάτη στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, και στα επιχειρηματα τόσο τα δικά τους όσο και της κυβέρνησης.
Λύση είναι να προτάξουμε τις δικές μας πραγματικές ανάγκες, που το κεφάλαιο μας καλεί να ξεχάσουμε και να συρρικνώσουμε, για να βγάλει περισσότερο κέρδος.
Λύση είναι να παλέψουμε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι ώστε τόσο στον χώρο της δουλειάς μας όσο και στη ζωή μας να μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα, να βελτιώσουμε τη ζωή μας, με βάση όλα αυτά που παράγουμε απο την δουλειά μας και σήμερα καταλήγει στα χέρια λίγων. Να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας είπαν οτι σήμερα είναι πολυτέλεια να τα έχουμε.
Αλήθεια είναι πολυτέλεια να μπορείς να ξεκουραστείς μετά απο 8 ώρες δουλειάς; Είναι πολυτέλεια να μπορείς να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου, να σπουδάσεις τα παιδιά σου, να πας διακοπές; Να εργάζεσαι σαν άνθρωπος και όχι σαν σκλάβος, να δουλεύεις σε έναν εργασιακό χώρο με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας;
Αυτά που μας ζητούν να ξεχάσουμε, αυτά θα διεκδικήσουμε!
Τώρα είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο αυτός του αγώνα. Να μην αφήσουμε άλλο τον φόβο, την απογοήτευση να μας κυριαρχεί.Χρειάζεται τώρα να πιστέψουμε στη δική μας συλλογική οργανωμένη δύναμη. Οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες του προηγούμενου διαστήματος δεν πήγαν χαμένες. Τώρα χρειάζεται να ενισχύσουμε την πάλη μας.
Στις 30 Μάη να βάλουμε μπροστά το δικό μας πλαίσιο πάλης. Πλαίσιο που να διεκδικεί με βάση αυτά που χρειαζόμαστε οι εργαζόμενοι σήμερα και όχι με βάση αυτά που έχουν ανάγκη οι εργοδότες. Και αυτό που χρειαζόμαστε είναι αυξήσεις στους μισθούς, δωρεάν παροχές υγείας, παιδείας, πρόνοιας. Θέλουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας, στην επιχείρηση και στον κλάδο, που να καλύπτουν τις ανάγκες μας, που να μας προφυλάσσουν από την εργοδοσία και όχι να μας διαχωρίζουν. Δεν χρειαζόμαστε άλλα χαράτσια και φόρους, δε θέλουμε να δίνουμε άλλο ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο, σε νατοϊκούς εξοπλισμούς. Θέλουμε να βγαίνουμε στη σύνταξη και να ζούμε με αξιοπρέπεια, όχι με ψίχουλα.
Αυτά χρειαζόμαστε σήμερα οι εργαζόμενοι. Αυτά πρέπει και μπορούμε να διεκδικήσουμε συλλογικά μέσα από το σωματείο μας το ΣΕΤΗΠ, μαζί με τους εργαζόμενους από τους υπόλοιπους κλάδους, συσπειρωμένοι στο πλευρό των ταξικών δυνάμεων, το ΠΑΜΕ. Κόντρα στους εργοδότες, στους πολιτικούς τους εκπροσώπους και τις ενώσεις τους (ΣΕΒ, ΣΕΠΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ κτλ), κόντρα στις λογικές των ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚΕ – ΜΕΤΑ και όλες εκείνες τις δυνάμεις που μας θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι να παρακαλάμε για λίγη δουλειά, λίγο μισθό, λίγη ζωή.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΣ
ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ:
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ
|
Συνάδελφοι,συναδέλφισσες στην European Dynamics,
Στις 30 Μάη να νεκρώσουν όλες οι επιχειρήσεις στον κλάδο. Κανένας στην δουλειά, όλοι στον δρόμο του αγώνα, όλοι στην απεργία. Να δώσουμε δυνατό μήνυμα στους εργοδότες, στην κυβέρνηση και στους υπόλοιπους πολιτικούς τους εκπροσώπους, στις συμβιβασμένες δυνάμεις μέσα στο κίνημα:
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.
Χτύπημα στο ασφαλιστικό, νέα χαράτσια, φοροληστεία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι ο δρόμος στον οποίο πατάει η πολυαναμενόμενη ανάπτυξη και το τέλος της “μνημονιακής” εποχής, που διατυμπανίζει η κυβέρνηση.
Η «δίκαιη ανάπτυξη» περνάει πάνω στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και τα ποδοπατάει. Και το μεγαλύτερο τσάκισμα αυτών των δικαιωμάτων , ζητούν οι συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ, όταν μας καλούν να παλέψουμε και να αγωνιστούμε «για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας».
Αλήθεια ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, δεν είναι όταν δουλεύουμε απλήρωτες υπερωρίες ώστε να βγει το project στην εταιρεία; Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, δεν είναι να μην υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και να βρίσκεται κάθε εργαζόμενος μόνος του απέναντι στην εργοδοσία της ED; ανάπτυξη δεν εχει η εταιρεία όταν τρέχουν project εκατομμυρίων, όταν υπάρχουν δεκάδες αγγελίες για προσλήψεις και νέοι συνάλδελφοι προσλαμβάνονται με μισθούς απο τους χαμηλότερους στον κλάδο; Ακόμα ακόμα και όταν τρώμε στα όρθια, στα μπαλκόνια επειδή δεν υπάρχουν επαρκείς, υγιεινοί χώροι τραπεζαρίας στην εταιρεία, ενίσχυση δεν είναι που η εργοδοσία δεν βάζει το χέρι στην τσέπη να παρέχει έστω και τους βασικές παροχές για την υγιεινή και ασφάλειά μας;
Και τώρα μας καλούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να ανοιξουμε τον λάκκο, στον οποίο θάβονται όποια εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει, με τα ίδια μας τα χέρια! Την ίδια ώρα που συνάδελφοι πρωτοπόροι απολύονται επειδή οργανώνουν την πάλη (όπως είδαμε και στην ED), που προσπαθούν να χτυπήσουν το δικαίωμα στην απεργία, να καταργήσουν την συνδικαλιστική δράση που διεκδικεί και παλεύει ενάντια στους στόχους του κεφαλαίου.
Τρίβουν τα χέρια τους δηλαδή οι εργοδότες.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ταυτίσουμε τα συμφέροντά μας με τα συμφέροντα των εργοδοτών. Μπροστά σε όλα αυτά δεν αρκεί απλά να γυρίσουμε την πλάτη στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, και στα επιχειρηματα τόσο τα δικά τους όσο και της κυβέρνησης.
Λύση είναι να προτάξουμε τις δικές μας πραγματικές ανάγκες, που το κεφάλαιο μας καλεί να ξεχάσουμε και να συρρικνώσουμε, για να βγάλει περισσότερο κέρδος.
Λύση είναι να παλέψουμε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι ώστε τόσο στον χώρο της δουλειάς μας όσο και στη ζωή μας να μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα, να βελτιώσουμε τη ζωή μας, με βάση όλα αυτά που παράγουμε απο την δουλειά μας και σήμερα καταλήγει στα χέρια λίγων. Να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας είπαν οτι σήμερα είναι πολυτέλεια να τα έχουμε.
Αλήθεια είναι πολυτέλεια να μπορείς να ξεκουραστείς μετά απο 8 ώρες δουλειάς; Είναι πολυτέλεια να μπορείς να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου, να σπουδάσεις τα παιδιά σου, να πας διακοπές; Να εργάζεσαι σαν άνθρωπος και όχι σαν σκλάβος, να δουλεύεις σε έναν εργασιακό χώρο με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας;
Αυτά που μας ζητούν να ξεχάσουμε, αυτά θα διεκδικήσουμε!
Τώρα είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο αυτός του αγώνα. Να μην αφήσουμε άλλο τον φόβο, την απογοήτευση να μας κυριαρχεί.Χρειάζεται τώρα να πιστέψουμε στη δική μας συλλογική οργανωμένη δύναμη. Οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες του προηγούμενου διαστήματος δεν πήγαν χαμένες. Τώρα χρειάζεται να ενισχύσουμε την πάλη μας.
Στις 30 Μάη να βάλουμε μπροστά το δικό μας πλαίσιο πάλης. Πλαίσιο που να διεκδικεί με βάση αυτά που χρειαζόμαστε οι εργαζόμενοι σήμερα και όχι με βάση αυτά που έχουν ανάγκη οι εργοδότες. Και αυτό που χρειαζόμαστε είναι αυξήσεις στους μισθούς, δωρεάν παροχές υγείας, παιδείας, πρόνοιας. Θέλουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας, στην επιχείρηση και στον κλάδο, που να καλύπτουν τις ανάγκες μας, που να μας προφυλάσσουν από την εργοδοσία και όχι να μας διαχωρίζουν. Δεν χρειαζόμαστε άλλα χαράτσια και φόρους, δε θέλουμε να δίνουμε άλλο ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο, σε νατοϊκούς εξοπλισμούς. Θέλουμε να βγαίνουμε στη σύνταξη και να ζούμε με αξιοπρέπεια, όχι με ψίχουλα.
Αυτά χρειαζόμαστε σήμερα οι εργαζόμενοι. Αυτά πρέπει και μπορούμε να διεκδικήσουμε συλλογικά μέσα από το σωματείο μας το ΣΕΤΗΠ, μαζί με τους εργαζόμενους από τους υπόλοιπους κλάδους, συσπειρωμένοι στο πλευρό των ταξικών δυνάμεων, το ΠΑΜΕ. Κόντρα στους εργοδότες, στους πολιτικούς τους εκπροσώπους και τις ενώσεις τους (ΣΕΒ, ΣΕΠΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ κτλ), κόντρα στις λογικές των ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚΕ – ΜΕΤΑ και όλες εκείνες τις δυνάμεις που μας θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι να παρακαλάμε για λίγη δουλειά, λίγο μισθό, λίγη ζωή.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΣ
ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ:
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ
|