Συνάδελφοι συναδέλφισες
Με δελτία τύπου, e-mail και διαφημίσεις ανακοίνωσαν Forthnet, Wind και Vodafone την συμφωνία τους για την πώληση περιεχομένου τηλεόρασης από την Nova στα κανάλια των άλλων δύο εταιρειών. Μπορεί ο τρόπος και η ένταση της ανακοίνωσης να διέφερε από εταιρεία σε εταιρεία αλλά η ουσία είναι μια: τρία από τα μονοπώλια του κλάδου σύναψαν μια συμφωνία με στόχο τίποτα περισσότερο από την αύξηση των κερδών τους.
Η εμπειρία μας δείχνει ότι όλοι οι μεγάλοι όμιλοι κατά περιόδους συνεργάζονται και σε άλλους τομείς πέραν από αυτόν του τσακίσματος, με κοινή γραμμή και πρακτικές, των εργατικών δικαιωμάτων και της διατήρησης των τιμών του «αγαθού» της επικοινωνίας σε τιμές μακριά από τις δυνάμεις της εργατικής οικογένειας. Και το κάνουν χωρίς να βάζουν στην άκρη τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για το ποιος θα αποκτήσει μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, ποιος θα έχει μεγαλύτερο κέρδος, ποιος θα πάρει μεγαλύτερο κομμάτι από το ΕΣΠΑ, τα νέα κοινοτικά κονδύλια, τον νέο αναπτυξιακό νόμο, τα έργα του δημοσίου.
Η Vodafone με την Wind μπορεί να δημιούργησαν από κοινού την Victus για να διαχειρίζεται το κινητό τους δίκτυο, να υπέγραψαν μνημόνια συνεργασίας στην τηλεόραση και τα οπτικά δίκτυα αλλά ταυτόχρονα δεν έπαψαν να σκοτώνονται στο επιχειρηματικό πεδίο. Η Forthnet μπορεί να έβγαλε το νυφικό και να φόρεσε το κουστούμι του πωλητή αλλά συνεχίζει κι αυτή να ανταγωνίζεται τα υπόλοιπα μονοπώλια του κλάδου σε όλους τους τομείς.
ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥΣ
Οι πανηγυρισμοί, στο ίδιο μοτίβο με τις φιέστες και τις εξαγγελίες της κυβέρνησης στη ΔΕΘ, είναι για τα δελτία τύπου και τους διευθυντές marketing. Για τον εργαζόμενο τέτοιες συμφωνίες φωνάζουν ένταση της εκμετάλλευσης. Τρία από τα μονοπώλια θα έχουν το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα τηλεόρασης. Πώς θα προσπαθήσουν να βγουν μπροστά; Με πιέσεις να βγει γρηγορότερα η δουλειά για να προλάβουμε τους “άλλους”, με ακόμα περισσότερη εντατικοποίηση, με νέες θυσίες για την εταιρεία. Αυτό κι αν είναι κοινός τόπος σε όλο τον κλάδο. Θυσίες όταν η «εταιρεία δεν πάει καλά» όπως τώρα στην Forthnet, στη Cyta και παλιότερα στη Wind. Θυσίες όταν περάσει η «εταιρεία το σκόπελο», θυσίες και στην ανάπτυξη για να αυξηθεί η κερδοφορία, να αναπτυχθούμε κι άλλο.
Κατά δήλωση άλλωστε διευθυντή της Wind οι οικονομικοί στόχοι για το ‘17 έχουν ήδη ξεπεραστεί. Τι σημαίνει αυτό; Πως η δουλειά μας μέχρι τώρα έχει πληρώσει μισθούς, δάνεια, επενδύσεις και προσδοκώμενα κέρδη και τώρα πλέον μεταφράζεται εξολοκλήρου σε ζεστό χρήμα στις τσέπες των μετόχων! Να ποια είναι η περιβόητη δίκαιη ανάπτυξη που σε όλους τους τόνους κλείνει η κυβέρνηση: για τους εργαζόμενους η ένταση της εκμετάλλευσης, δουλειά χωρίς δικαιώματα, με τσακισμένους μισθούς, για τους επιχειρηματίες όλες οι προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη, με βασικότερη προϋπόθεση εργαζόμενους με τσακισμένα δικαιώματα, τρομοκρατημένους και φοβισμένους.
Συνάδελφοι συναδέλφισες,
Είναι ξεκάθαρο πως οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κανένα επιχειρηματικό σχέδιο. Δεν πρέπει να στοιχηθούμε πίσω από τις επιδιώξεις κανενός ομίλου! Μπορεί για τις εταιρείες οι δολοπλοκίες, οι εφήμερες συνεργασίες και οι ανταγωνισμοί ναι είναι μερικοί από τους τρόπους για να αυξήσουν κι άλλο την κερδοφορία τους αλλά για τον εργαζόμενο ο δρόμος για να κερδίσει μια ζωή με βάση αυτά που δικαιούται είναι ένας. Ο δρόμος του αγώνα, της συμμετοχής στα επιχειρησιακά σωματεία και στο κλαδικό, η συμπόρευση με το ταξικό εργατικό κίνημα για την ανάκτηση των απωλειών που βιώσαμε μέσα στη κρίση. Για την κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων. Για ζωή για εμάς κ τις οικογένειες μας συμφώνα με τις ανάγκες μας.
Συνάδελφοι συναδέλφισες
Με δελτία τύπου, e-mail και διαφημίσεις ανακοίνωσαν Forthnet, Wind και Vodafone την συμφωνία τους για την πώληση περιεχομένου τηλεόρασης από την Nova στα κανάλια των άλλων δύο εταιρειών. Μπορεί ο τρόπος και η ένταση της ανακοίνωσης να διέφερε από εταιρεία σε εταιρεία αλλά η ουσία είναι μια: τρία από τα μονοπώλια του κλάδου σύναψαν μια συμφωνία με στόχο τίποτα περισσότερο από την αύξηση των κερδών τους.
Η εμπειρία μας δείχνει ότι όλοι οι μεγάλοι όμιλοι κατά περιόδους συνεργάζονται και σε άλλους τομείς πέραν από αυτόν του τσακίσματος, με κοινή γραμμή και πρακτικές, των εργατικών δικαιωμάτων και της διατήρησης των τιμών του «αγαθού» της επικοινωνίας σε τιμές μακριά από τις δυνάμεις της εργατικής οικογένειας. Και το κάνουν χωρίς να βάζουν στην άκρη τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για το ποιος θα αποκτήσει μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, ποιος θα έχει μεγαλύτερο κέρδος, ποιος θα πάρει μεγαλύτερο κομμάτι από το ΕΣΠΑ, τα νέα κοινοτικά κονδύλια, τον νέο αναπτυξιακό νόμο, τα έργα του δημοσίου.
Η Vodafone με την Wind μπορεί να δημιούργησαν από κοινού την Victus για να διαχειρίζεται το κινητό τους δίκτυο, να υπέγραψαν μνημόνια συνεργασίας στην τηλεόραση και τα οπτικά δίκτυα αλλά ταυτόχρονα δεν έπαψαν να σκοτώνονται στο επιχειρηματικό πεδίο. Η Forthnet μπορεί να έβγαλε το νυφικό και να φόρεσε το κουστούμι του πωλητή αλλά συνεχίζει κι αυτή να ανταγωνίζεται τα υπόλοιπα μονοπώλια του κλάδου σε όλους τους τομείς.
ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥΣ
Οι πανηγυρισμοί, στο ίδιο μοτίβο με τις φιέστες και τις εξαγγελίες της κυβέρνησης στη ΔΕΘ, είναι για τα δελτία τύπου και τους διευθυντές marketing. Για τον εργαζόμενο τέτοιες συμφωνίες φωνάζουν ένταση της εκμετάλλευσης. Τρία από τα μονοπώλια θα έχουν το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα τηλεόρασης. Πώς θα προσπαθήσουν να βγουν μπροστά; Με πιέσεις να βγει γρηγορότερα η δουλειά για να προλάβουμε τους “άλλους”, με ακόμα περισσότερη εντατικοποίηση, με νέες θυσίες για την εταιρεία. Αυτό κι αν είναι κοινός τόπος σε όλο τον κλάδο. Θυσίες όταν η «εταιρεία δεν πάει καλά» όπως τώρα στην Forthnet, στη Cyta και παλιότερα στη Wind. Θυσίες όταν περάσει η «εταιρεία το σκόπελο», θυσίες και στην ανάπτυξη για να αυξηθεί η κερδοφορία, να αναπτυχθούμε κι άλλο.
Κατά δήλωση άλλωστε διευθυντή της Wind οι οικονομικοί στόχοι για το ‘17 έχουν ήδη ξεπεραστεί. Τι σημαίνει αυτό; Πως η δουλειά μας μέχρι τώρα έχει πληρώσει μισθούς, δάνεια, επενδύσεις και προσδοκώμενα κέρδη και τώρα πλέον μεταφράζεται εξολοκλήρου σε ζεστό χρήμα στις τσέπες των μετόχων! Να ποια είναι η περιβόητη δίκαιη ανάπτυξη που σε όλους τους τόνους κλείνει η κυβέρνηση: για τους εργαζόμενους η ένταση της εκμετάλλευσης, δουλειά χωρίς δικαιώματα, με τσακισμένους μισθούς, για τους επιχειρηματίες όλες οι προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη, με βασικότερη προϋπόθεση εργαζόμενους με τσακισμένα δικαιώματα, τρομοκρατημένους και φοβισμένους.
Συνάδελφοι συναδέλφισες,
Είναι ξεκάθαρο πως οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κανένα επιχειρηματικό σχέδιο. Δεν πρέπει να στοιχηθούμε πίσω από τις επιδιώξεις κανενός ομίλου! Μπορεί για τις εταιρείες οι δολοπλοκίες, οι εφήμερες συνεργασίες και οι ανταγωνισμοί ναι είναι μερικοί από τους τρόπους για να αυξήσουν κι άλλο την κερδοφορία τους αλλά για τον εργαζόμενο ο δρόμος για να κερδίσει μια ζωή με βάση αυτά που δικαιούται είναι ένας. Ο δρόμος του αγώνα, της συμμετοχής στα επιχειρησιακά σωματεία και στο κλαδικό, η συμπόρευση με το ταξικό εργατικό κίνημα για την ανάκτηση των απωλειών που βιώσαμε μέσα στη κρίση. Για την κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων. Για ζωή για εμάς κ τις οικογένειες μας συμφώνα με τις ανάγκες μας.