Είναι πλέον οφθαλμοφανές και για τον πιο καλόπιστο ότι οι κόκκινες γραμμές της συγκυβέρνησης είναι φούμαρα.  Η ρήξη με την Τρόϊκα ή τους θεσμούς ή όπως αλλιώς και αν ονομαστούν είναι παραμύθι χωρίς δράκο που ούτε μικρά παιδιά δεν πείθει. Όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ετσι και η τωρινή με τον “έντιμο συμβιβασμό”,   μας εκβίαζουν για να περάσουν και άλλα  επώδυνα για το λαό μέτρα που το μόνο που εξασφάλιζουν είναι τα κέρδη των βιομηχάνων και των μονοπωλίων.

Όλα αυτά τα μέτρα τα  βιώνουμε καθημερινά στους χώρους του κλάδου μας αλλά και συνολικότερα σε καθε τόπο δουλειάς. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι μειώσεις μισθών, η εντατικοποίηση της δουλειάς, οι απλήρωτες υπερωρίες, το χτύπημα και η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, είναι η εξειδίκευση, αυτών των νόμων, αυτής της πολιτικής που έχει αποφασιστεί και συμφωνηθεί στην ΕΕ. Από τα τηλεφωνικά κέντρα μέχρι τις εταιρίες τηλεπικοινωνιακών και πληροφορικής, είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς εργαζόμενο που να μην έχει επηρεαστεί. Αν συνυπολογιστούν τα χαράτσια, οι ιδιωτικοποιήσεις σε υγεία και της παιδεία, το ξήλωμα της κοινωνικής ασφάλισης, τότε με βεβαιότητα καταλήγουμε στο εξής συμπέρασμα. Μας φόρτωσαν την κρίση τους. Τώρα θέλουν να μας φορτώσουν και την ανάπτυξή τους! 

Η φτώχεια και η παραπέρα εξαθλίωση μόνο έντιμος συμβιβασμός δεν είναι για το λαό. Το νέο “μνημόνιο” που ετοιμάζει η συγκυβέρνηση μόνο φτώχεια, ανέχεια και εξαθλίωση έχει για τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαικά στρώματα. Δεν αντέχουμε να πληρώσουμε και άλλο μνημόνιο. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε, δεν θα αλλάξει η καθημερινότητα μας, οι ανάγκες της ζωής μας αντίθετα θα αυξηθούν μετα νέα ακόμα πιο επώδυνα μέτρα.