Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες του κλάδου Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής που συμμετέχουμε στη ΓΣ του ΣΕΤΗΠ τιμούμε τις εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης που στις 8 Μάρτη 1857 διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, 10ωρη εργασία, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους. Στον αγώνα τους, που βάφτηκε στο αίμα από τις αστυνομικές δυνάμεις, βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της εργαζόμενης γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη. Η πρώτη απεργία γυναικών στη χώρα μας έγινε το 1892 από τις εργάτριες του εργοστασίου Ρετσίνα στον Πειραιά. Η εργοδοσία που είχε τότε αποκτήσει το πέμπτο της εργοστάσιο, έκανε προσπάθεια να τους μειώσει το μεροκάματο κατά 20%!
Η φετινή 8η Μάρτη βρίσκει τις γυναίκες των εργατικών – λαϊκών οικογενειών αντιμέτωπες με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της Ε.Ε. και των μονοπωλιακών ομίλων. Οι εργαζόμενες του κλάδου βιώνουν την ανασφάλεια της μερικής απασχόλησης και των ελαστικών μορφών εργασίας, τις επαγγελματικές ασθένειες που θερίζουν, τα ατελείωτα ωράρια για να βγει το Project, το φόβο να κάνουν οικογένεια αφού εκτός της εργοδοτικής τρομοκρατίας που πολλές φορές αμφισβητεί την προστασία της μητρότητας πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομιμοποιεί την απόλυση εγκύου, με πρόσχημα μάλιστα την ισότητα των 2 φύλλων. Κάτω, άλλωστε, από το σύνθημα περί ισότητας των δύο φύλλων, εδώ και χρόνια αφαιρούνται η μια μετά την άλλη όσες θετικές κατακτήσεις είχε το εργατικό και γυναικείο κίνημα.
Το πραγματικό περιεχόμενο της 8ης Μάρτη ενοχλεί τους εκπροσώπους του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος και για αυτό κάθε χρόνο επιδιώκουν να το αποκρύψουν και να το αλλοιώσουν. Στόχος τους είναι η αποσύνδεση της γυναικείας ανισοτιμίας από τη γενικότερη και συνολική ταξική εκμετάλλευση ώστε να χειραγωγήσουν και να ενσωματώσουν τις γυναίκες στο σύστημα της εκμετάλλευσης, που όσο διαιωνίζεται, όλο και περισσότερο σφίγγει τα δεσμά της διπλής εκμετάλλευσης των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Η πολιτική της Ε.Ε. και της εκάστοτε κυβέρνηση στοχεύει στη μετατροπή σε ατομική ευθύνη του καθενός μας η κάλυψη όσων μας παρέχονταν ως κοινωνική μέριμνα και αποτελούσαν κατακτήσεις της τάξης μας. Για αυτό σήμερα τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να κάνουν οικογένεια. Μαστίζονται από την ανεργία και την αβεβαιότητα στην εργασία. Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν επαρκούν για να στηρίξουν τις ανάγκες της νέας μητέρας, του μικρού παιδιού. Σήμερα στερούμαστε τον ελεύθερο χρόνο, ενώ καθημερινά πέφτει σε εμάς το βάρος της φροντίδας του σπιτιού, των παιδιών και των ηλικιωμένων.
Στις μέρες μας η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά, με μισθό που να καλύπτει όλες τις ανάγκες, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα & λιγότερες ώρες εργασίας.
Κανένας συμβιβασμός με την ζωή που μας επιβάλουν. Να μην αποδεχτούμε να ζούμε όπως πριν 150 χρόνια για χάρη της ανταγωνιστικότητας και της λεγόμενης ανάπτυξης τους . Είναι ψέμα πως έτσι θα εξασφαλίσουμε την δουλειά μας, τον μισθό μας, το μεγάλωμα των παιδιών μας, έχουμε πείρα πια!
Καλούμε όλες τις γυναίκες του κλάδου να παραδειγματιστούν από τις εργάτριες της Νέας Υόρκης και να οργανωθούν στο ΣΕΤΗΠ ώστε την ενιαία επίθεση στα δικαιώματα μας από κυβέρνηση, Ε.Ε., εργοδοσία, να την αντιμετωπίσουμε ενιαία και οργανωμένα.
Παλεύουμε για:
- Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής, υποχρεωτικά εκτελεστής από όλους τους εργοδότες.
- Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής-αργίας.
- Εφαρμογή του νόμου για την προστασία της εργαζόμενης μητέρας, την απαγόρευση της απόλυσης.
- Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας δύο μήνες πριν και έξι μήνες μετά τον τοκετό με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξάρτητα εργασιακών σχέσεων.
- Άδεια μητρότητας για ένα χρόνο, με πλήρη μισθό, ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δυνατότητα να γίνει χρήση της και από τον πατέρα.
- Στη συνέχεια διευκόλυνση της επιστροφής της μητέρας στην εργασία με μειωμένα ωράρια κατά δύο ώρες για τα επόμενα δύο χρόνια και κατά μία ώρα για άλλα δύο με δίκτυο δημόσιων και δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών και υποδομών για τη δημιουργική απασχόληση βρεφών, νηπίων, παιδιών.
- Άδειες στο ζευγάρι για ασθένειες ή άλλες ανάγκες του παιδιού για τα επόμενα χρόνια. Μεγαλύτερη άδεια στις μονογονεϊκές οικογένειες και σε γυναίκες με αναπηρία ή με παιδιά ΑμΕΑ.
- Επίδομα τοκετού 1.000 ευρώ για κάθε γέννα, ανεξάρτητα από άλλες προϋποθέσεις, από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος. Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, προληπτικής και επείγουσας ιατρικής για όλες και όλους, χωρίς καμιά άλλη προϋπόθεση. Δωρεάν χορήγηση φαρμάκων.
- Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για τις εργαζόμενες. Εφαρμογή και επέκταση των ειδικών μέτρων προστασίας για τις εργαζόμενες εγκύους, λεχώνες και θηλάζουσες. Απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία.
- Επαναφορά της 5ετούς διαφοράς στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Να μην ξεπερνούν τα 55 χρόνια για τις γυναίκες και τα 60 για τους άνδρες, τα 50 και 55 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα».
Εντείνουμε την πάλη για τα δικαιώματά μας στην εργασία, στη μητρότητα, στον ελεύθερο χρόνο. Για μια ζωή χωρίς πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ
Συμμετέχουμε στην κινητοποίηση της ΟΓΕ την Πέμπτη 8 Μάρτη στις 8.30 στο υπουργείο Εργασίας.
Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες του κλάδου Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής που συμμετέχουμε στη ΓΣ του ΣΕΤΗΠ τιμούμε τις εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης που στις 8 Μάρτη 1857 διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, 10ωρη εργασία, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους. Στον αγώνα τους, που βάφτηκε στο αίμα από τις αστυνομικές δυνάμεις, βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της εργαζόμενης γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη. Η πρώτη απεργία γυναικών στη χώρα μας έγινε το 1892 από τις εργάτριες του εργοστασίου Ρετσίνα στον Πειραιά. Η εργοδοσία που είχε τότε αποκτήσει το πέμπτο της εργοστάσιο, έκανε προσπάθεια να τους μειώσει το μεροκάματο κατά 20%!
Η φετινή 8η Μάρτη βρίσκει τις γυναίκες των εργατικών – λαϊκών οικογενειών αντιμέτωπες με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της Ε.Ε. και των μονοπωλιακών ομίλων. Οι εργαζόμενες του κλάδου βιώνουν την ανασφάλεια της μερικής απασχόλησης και των ελαστικών μορφών εργασίας, τις επαγγελματικές ασθένειες που θερίζουν, τα ατελείωτα ωράρια για να βγει το Project, το φόβο να κάνουν οικογένεια αφού εκτός της εργοδοτικής τρομοκρατίας που πολλές φορές αμφισβητεί την προστασία της μητρότητας πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομιμοποιεί την απόλυση εγκύου, με πρόσχημα μάλιστα την ισότητα των 2 φύλλων. Κάτω, άλλωστε, από το σύνθημα περί ισότητας των δύο φύλλων, εδώ και χρόνια αφαιρούνται η μια μετά την άλλη όσες θετικές κατακτήσεις είχε το εργατικό και γυναικείο κίνημα.
Το πραγματικό περιεχόμενο της 8ης Μάρτη ενοχλεί τους εκπροσώπους του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος και για αυτό κάθε χρόνο επιδιώκουν να το αποκρύψουν και να το αλλοιώσουν. Στόχος τους είναι η αποσύνδεση της γυναικείας ανισοτιμίας από τη γενικότερη και συνολική ταξική εκμετάλλευση ώστε να χειραγωγήσουν και να ενσωματώσουν τις γυναίκες στο σύστημα της εκμετάλλευσης, που όσο διαιωνίζεται, όλο και περισσότερο σφίγγει τα δεσμά της διπλής εκμετάλλευσης των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Η πολιτική της Ε.Ε. και της εκάστοτε κυβέρνηση στοχεύει στη μετατροπή σε ατομική ευθύνη του καθενός μας η κάλυψη όσων μας παρέχονταν ως κοινωνική μέριμνα και αποτελούσαν κατακτήσεις της τάξης μας. Για αυτό σήμερα τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να κάνουν οικογένεια. Μαστίζονται από την ανεργία και την αβεβαιότητα στην εργασία. Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν επαρκούν για να στηρίξουν τις ανάγκες της νέας μητέρας, του μικρού παιδιού. Σήμερα στερούμαστε τον ελεύθερο χρόνο, ενώ καθημερινά πέφτει σε εμάς το βάρος της φροντίδας του σπιτιού, των παιδιών και των ηλικιωμένων.
Στις μέρες μας η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά, με μισθό που να καλύπτει όλες τις ανάγκες, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα & λιγότερες ώρες εργασίας.
Κανένας συμβιβασμός με την ζωή που μας επιβάλουν. Να μην αποδεχτούμε να ζούμε όπως πριν 150 χρόνια για χάρη της ανταγωνιστικότητας και της λεγόμενης ανάπτυξης τους . Είναι ψέμα πως έτσι θα εξασφαλίσουμε την δουλειά μας, τον μισθό μας, το μεγάλωμα των παιδιών μας, έχουμε πείρα πια!
Καλούμε όλες τις γυναίκες του κλάδου να παραδειγματιστούν από τις εργάτριες της Νέας Υόρκης και να οργανωθούν στο ΣΕΤΗΠ ώστε την ενιαία επίθεση στα δικαιώματα μας από κυβέρνηση, Ε.Ε., εργοδοσία, να την αντιμετωπίσουμε ενιαία και οργανωμένα.
Παλεύουμε για:
- Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής, υποχρεωτικά εκτελεστής από όλους τους εργοδότες.
- Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής-αργίας.
- Εφαρμογή του νόμου για την προστασία της εργαζόμενης μητέρας, την απαγόρευση της απόλυσης.
- Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας δύο μήνες πριν και έξι μήνες μετά τον τοκετό με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξάρτητα εργασιακών σχέσεων.
- Άδεια μητρότητας για ένα χρόνο, με πλήρη μισθό, ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δυνατότητα να γίνει χρήση της και από τον πατέρα.
- Στη συνέχεια διευκόλυνση της επιστροφής της μητέρας στην εργασία με μειωμένα ωράρια κατά δύο ώρες για τα επόμενα δύο χρόνια και κατά μία ώρα για άλλα δύο με δίκτυο δημόσιων και δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών και υποδομών για τη δημιουργική απασχόληση βρεφών, νηπίων, παιδιών.
- Άδειες στο ζευγάρι για ασθένειες ή άλλες ανάγκες του παιδιού για τα επόμενα χρόνια. Μεγαλύτερη άδεια στις μονογονεϊκές οικογένειες και σε γυναίκες με αναπηρία ή με παιδιά ΑμΕΑ.
- Επίδομα τοκετού 1.000 ευρώ για κάθε γέννα, ανεξάρτητα από άλλες προϋποθέσεις, από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος. Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, προληπτικής και επείγουσας ιατρικής για όλες και όλους, χωρίς καμιά άλλη προϋπόθεση. Δωρεάν χορήγηση φαρμάκων.
- Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για τις εργαζόμενες. Εφαρμογή και επέκταση των ειδικών μέτρων προστασίας για τις εργαζόμενες εγκύους, λεχώνες και θηλάζουσες. Απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία.
- Επαναφορά της 5ετούς διαφοράς στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Να μην ξεπερνούν τα 55 χρόνια για τις γυναίκες και τα 60 για τους άνδρες, τα 50 και 55 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα».
Εντείνουμε την πάλη για τα δικαιώματά μας στην εργασία, στη μητρότητα, στον ελεύθερο χρόνο. Για μια ζωή χωρίς πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ
Συμμετέχουμε στην κινητοποίηση της ΟΓΕ την Πέμπτη 8 Μάρτη στις 8.30 στο υπουργείο Εργασίας.