Συνάδελφε στην Cyta,
Είτε στο όνομα της κρίσης είτε πάνω στο άρμα της «ανάπτυξης», όλες οι κυβερνήσεις και η τωρινή, περνάνε σωρεία μέτρων, νόμων, διατάξεων. Είναι αυτοί οι νόμοι που ξηλώνουν κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Κατακτήσεις και δικαιώματα που κερδήθηκαν με τον αγώνα των εργαζόμενων. Το ερώτημα λοιπόν είναι σε αυτές τις συνθήκες που σχεδόν το κάθε τι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργοδοτών, πεσκέσι για τα κέρδη τους από τις κυβερνήσεις, μπορεί το μέτρο των αναγκών και των διεκδικήσεων μας να περιορίζεται στα όρια της νομιμότητας τους;
Την απάντηση την δίνει η ίδια η ζωή. Καμία κατάκτηση δεν ήταν αποτέλεσμα «καλής διαπραγμάτευσης» ή κάποιου «καλού εργοδότη» που απλόχερα δίνει παροχές. Αντίθετα μόνο ο αγώνας με προοπτική και περιεχόμενο ενάντια στην κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα, στις κάθε φορά επιδιώξεις του ομίλου μπορεί να φέρει και φέρνει νίκες.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Στον αντίποδα το κριτήριο του κάθε εργοδότη, το κίνητρό του είναι η κερδοφορία του και πως μπορεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και με το λιγότερο δυνατό κόστος να την εξασφαλίσει, έναντι των ανταγωνιστών του. Η ενιαία επίθεση των εργοδοτών στον κλάδο αποδεικνύει πως όχι μόνο θέλουν εργαζόμενους άβουλους, αλλά παράλληλα πιστούς υποστηρικτές αυτού του δρόμου ανάπτυξης.
Μπροστά μας άλλωστε έχουμε τον νέο «συνδικαλιστικό νόμο» και την επίθεση που επιφέρει στις εργατικές ελευθερίες και δικαιώματα. Επιδιώκουν να βάλουν το κίνημα στο χέρι χτυπώντας το δικαίωμα στην απεργία, να έχουν συνδικαλιστές εντολοδόχους των εργοδοτών μέσα στα Σωματεία σε απ ευθείας συνεννόηση με τις Διοικήσεις των εταιρειών… και γι αυτό θα φέρουν νόμο σε ψήφιση.
Η διεκδίκησή μας λοιπόν, ο σκοπός του αγώνα μας, δεν μπορεί να είναι να τρέχουμε να βρούμε το κάθε νομικό παραθυράκι ώστε να δούμε αν μπορούμε να παλέψουμε κάτι ή όχι. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της προσπάθειας της εργοδοσίας της Cyta να μην ανανεώσει τη σύμβαση εγκύου συναδέλφου, πατώντας πάνω σε μνημονιακό νόμο για να το κάνει. Αυτό που τελικά ανάγκασε την εργοδοσία να τα μαζέψει δεν ήταν φυσικά ο … νόμος. Ήταν η άμεση παρέμβαση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην Cyta και του ΣΕΤΗΠ και του επιχειρησιακού, η μη ανοχή αυτής της απόφασης της εργοδοσίας από τους εργαζόμενους, αυτό που αποφασιστικά είπαμε «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, ΟΥΤΕ ΑΥΤΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΛΥΣΗ». Σε αντίθεση με άλλες φωνές που έψαχναν βιβλία και δεδικασμένα, το ΣΕΤΗΠ με συνολικά αιτήματα προστασίας της μητρότητας, με απαίτηση η σύμβαση να γίνει αορίστου βγήκε μπροστά.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ και ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ
Αυτό είναι το κριτήριο για εμάς. Πώς, με ποια γραμμή πάλης και με ποίο περιεχόμενο μπορούμε κάθε μέρα να γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί ώστε από καλύτερη θέση να παλεύουμε για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας και όχι με βάση την αστική νομιμότητα και το τι αυτή επιτρέπει. Άλλωστε πόσες απεργίες και στον δικό μας κλάδο αλλά και σε άλλους χώρους δουλειάς έχουν βγει παράνομες και καταχρηστικές, αλλά παρόλα αυτά πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία! Πόσες απολύσεις πρωτοπόρων εργαζόμενων εξαιτίας της δράσης τους είχαμε; Μήπως άραγε έπρεπε να ακολουθήσουμε τη λογική της πλειοψηφίας του ΔΣ του Σωματείου των εργαζόμενων της Cyta και να δούμε τι νομικά στέκει και τι όχι; Όχι δεν το κάναμε. Αντίθετα απαντήσαμε με απεργίες, κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις, Συνελεύσεις, ώστε κάθε απόλυση συναδέλφου να ανακληθεί, γιατί κάθε τέτοια ενέργεια είναι νίκη των εργαζόμενων όλου του κλάδου.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Βέβαια, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο σαν λογική από την πλειοψηφία του ΔΣ του Σωματείου των Εργαζόμενων της Cyta. Kαι τι να περιμένει κανείς άλλωστε από τις δυνάμεις εκείνες που περιμένουν σε πολιτικό επίπεδο τον ΣΥΡΙΖΑ να ξαναβρεί τον παλιό, καλό αριστερό εαυτό που δεν είχε ποτέ! Μέχρι και τον Τράμπ ξέπλυνε το πλυντήριο του ΣΥΡΙΖΑ, στις πόσες κωλοτούμπες θα παραδεχτούν επιτέλους ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση όσο στην εξουσία μένουν οι μεγάλοι όμιλοι!
Τέτοιο Σωματείο το ΣΕΤΗΠ ΔΕΝ είναι και δεν πρόκειται και να γίνουμε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Δεν περιμέναμε βέβαια κάτι καλύτερο από δυνάμεις που δεν αποδίδουν τις ευθύνες της εργοδοσίας, δεν αποκαλύπτουν τα ολοκληρωμένα σχέδιά της, αντίθετα συσκοτίζουν την αιτία των εξελίξεων, συνυπάρχουν με προϊσταμένους. Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από την πλειοψηφία του ΔΣ των εργαζόμενων της Cyta, που δεν έχει αποκριθεί ούτε σε ένα κάλεσμα του ΣΕΤΗΠ για κοινή δράση αλλά κατά τ΄ άλλα κόπτεται για ενότητα. Τους το ξαναλέμε σε περίπτωση που δεν ήμασταν σαφείς:
Τέτοιο Σωματείο το ΣΕΤΗΠ ΔΕΝ είναι και δεν πρόκειται και να γίνουμε και είμαστε υπερήφανοι και γι αυτό!
Η ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ στην οργάνωση του αγώνα μας! Δεν έχουμε να περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις και μετά να δούμε τι θα κάνουμε. Έχουμε γνώση πως λειτουργεί το σύστημα, οι νόμοι που το διέπουν. Ξέρουμε πολύ καλά ποια είναι η διαχωριστική μας γραμμή Η ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ.
Για αυτό βαδίζουμε στη γραμμή πάλης που βάζει στο επίκεντρο την καπιταλιστική κερδοφορία. Για αυτό δεν πατάμε τις μπανανόφλουδες της μιας ή της άλλης αστικής κυβέρνησης για μια τάχα δίκαιη ανάπτυξη σε ένα άδικο σύστημα. Για αυτό δίνουμε τη μάχη καθημερινά με όλες μας τις δυνάμεις για την υπεράσπιση και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Γι αυτό πάμε με τη γραμμή εκείνη μέσα στο κίνημα που δεν πιστεύει ότι τα συμφέροντα των εργαζόμενων και των εργοδοτών είναι κάπου στη μέση και ότι στα πλαίσια μιας καλής διαπραγμάτευσης και οι δυο κερδίζουν. Γι αυτό συμπορευόμαστε με το ΠΑΜΕ.
Δίνουμε τη μάχη μέσα στη Cyta, μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς απέναντι στην κοινή επίθεση των εργοδοτών. Παίρνουμε πρωτοβουλίες , συζητήσεις, συσκέψεις, παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις που θα μας πάνε ένα βήμα πιο μακριά στην πάλη μας για την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, για την κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων που τσακίζουν το σύνολο της ζωή μας, για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης στη Cyta αλλά και Κλαδικής που θα ανακτά ό,τι χάσαμε τα προηγούμενα χρόνια, συμβάσεις που καλύπτουν αυτά που έχουμε σήμερα πραγματικά ανάγκη οι εργαζόμενοι.
Συνάδελφε στην Cyta,
Είτε στο όνομα της κρίσης είτε πάνω στο άρμα της «ανάπτυξης», όλες οι κυβερνήσεις και η τωρινή, περνάνε σωρεία μέτρων, νόμων, διατάξεων. Είναι αυτοί οι νόμοι που ξηλώνουν κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Κατακτήσεις και δικαιώματα που κερδήθηκαν με τον αγώνα των εργαζόμενων. Το ερώτημα λοιπόν είναι σε αυτές τις συνθήκες που σχεδόν το κάθε τι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργοδοτών, πεσκέσι για τα κέρδη τους από τις κυβερνήσεις, μπορεί το μέτρο των αναγκών και των διεκδικήσεων μας να περιορίζεται στα όρια της νομιμότητας τους;
Την απάντηση την δίνει η ίδια η ζωή. Καμία κατάκτηση δεν ήταν αποτέλεσμα «καλής διαπραγμάτευσης» ή κάποιου «καλού εργοδότη» που απλόχερα δίνει παροχές. Αντίθετα μόνο ο αγώνας με προοπτική και περιεχόμενο ενάντια στην κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα, στις κάθε φορά επιδιώξεις του ομίλου μπορεί να φέρει και φέρνει νίκες.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Στον αντίποδα το κριτήριο του κάθε εργοδότη, το κίνητρό του είναι η κερδοφορία του και πως μπορεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και με το λιγότερο δυνατό κόστος να την εξασφαλίσει, έναντι των ανταγωνιστών του. Η ενιαία επίθεση των εργοδοτών στον κλάδο αποδεικνύει πως όχι μόνο θέλουν εργαζόμενους άβουλους, αλλά παράλληλα πιστούς υποστηρικτές αυτού του δρόμου ανάπτυξης.
Μπροστά μας άλλωστε έχουμε τον νέο «συνδικαλιστικό νόμο» και την επίθεση που επιφέρει στις εργατικές ελευθερίες και δικαιώματα. Επιδιώκουν να βάλουν το κίνημα στο χέρι χτυπώντας το δικαίωμα στην απεργία, να έχουν συνδικαλιστές εντολοδόχους των εργοδοτών μέσα στα Σωματεία σε απ ευθείας συνεννόηση με τις Διοικήσεις των εταιρειών… και γι αυτό θα φέρουν νόμο σε ψήφιση.
Η διεκδίκησή μας λοιπόν, ο σκοπός του αγώνα μας, δεν μπορεί να είναι να τρέχουμε να βρούμε το κάθε νομικό παραθυράκι ώστε να δούμε αν μπορούμε να παλέψουμε κάτι ή όχι. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της προσπάθειας της εργοδοσίας της Cyta να μην ανανεώσει τη σύμβαση εγκύου συναδέλφου, πατώντας πάνω σε μνημονιακό νόμο για να το κάνει. Αυτό που τελικά ανάγκασε την εργοδοσία να τα μαζέψει δεν ήταν φυσικά ο … νόμος. Ήταν η άμεση παρέμβαση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην Cyta και του ΣΕΤΗΠ και του επιχειρησιακού, η μη ανοχή αυτής της απόφασης της εργοδοσίας από τους εργαζόμενους, αυτό που αποφασιστικά είπαμε «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, ΟΥΤΕ ΑΥΤΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΛΥΣΗ». Σε αντίθεση με άλλες φωνές που έψαχναν βιβλία και δεδικασμένα, το ΣΕΤΗΠ με συνολικά αιτήματα προστασίας της μητρότητας, με απαίτηση η σύμβαση να γίνει αορίστου βγήκε μπροστά.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ και ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ
Αυτό είναι το κριτήριο για εμάς. Πώς, με ποια γραμμή πάλης και με ποίο περιεχόμενο μπορούμε κάθε μέρα να γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί ώστε από καλύτερη θέση να παλεύουμε για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας και όχι με βάση την αστική νομιμότητα και το τι αυτή επιτρέπει. Άλλωστε πόσες απεργίες και στον δικό μας κλάδο αλλά και σε άλλους χώρους δουλειάς έχουν βγει παράνομες και καταχρηστικές, αλλά παρόλα αυτά πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία! Πόσες απολύσεις πρωτοπόρων εργαζόμενων εξαιτίας της δράσης τους είχαμε; Μήπως άραγε έπρεπε να ακολουθήσουμε τη λογική της πλειοψηφίας του ΔΣ του Σωματείου των εργαζόμενων της Cyta και να δούμε τι νομικά στέκει και τι όχι; Όχι δεν το κάναμε. Αντίθετα απαντήσαμε με απεργίες, κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις, Συνελεύσεις, ώστε κάθε απόλυση συναδέλφου να ανακληθεί, γιατί κάθε τέτοια ενέργεια είναι νίκη των εργαζόμενων όλου του κλάδου.
Τέτοιο Σωματείο είμαστε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Βέβαια, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο σαν λογική από την πλειοψηφία του ΔΣ του Σωματείου των Εργαζόμενων της Cyta. Kαι τι να περιμένει κανείς άλλωστε από τις δυνάμεις εκείνες που περιμένουν σε πολιτικό επίπεδο τον ΣΥΡΙΖΑ να ξαναβρεί τον παλιό, καλό αριστερό εαυτό που δεν είχε ποτέ! Μέχρι και τον Τράμπ ξέπλυνε το πλυντήριο του ΣΥΡΙΖΑ, στις πόσες κωλοτούμπες θα παραδεχτούν επιτέλους ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση όσο στην εξουσία μένουν οι μεγάλοι όμιλοι!
Τέτοιο Σωματείο το ΣΕΤΗΠ ΔΕΝ είναι και δεν πρόκειται και να γίνουμε και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό!
Δεν περιμέναμε βέβαια κάτι καλύτερο από δυνάμεις που δεν αποδίδουν τις ευθύνες της εργοδοσίας, δεν αποκαλύπτουν τα ολοκληρωμένα σχέδιά της, αντίθετα συσκοτίζουν την αιτία των εξελίξεων, συνυπάρχουν με προϊσταμένους. Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από την πλειοψηφία του ΔΣ των εργαζόμενων της Cyta, που δεν έχει αποκριθεί ούτε σε ένα κάλεσμα του ΣΕΤΗΠ για κοινή δράση αλλά κατά τ΄ άλλα κόπτεται για ενότητα. Τους το ξαναλέμε σε περίπτωση που δεν ήμασταν σαφείς:
Τέτοιο Σωματείο το ΣΕΤΗΠ ΔΕΝ είναι και δεν πρόκειται και να γίνουμε και είμαστε υπερήφανοι και γι αυτό!
Η ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ στην οργάνωση του αγώνα μας! Δεν έχουμε να περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις και μετά να δούμε τι θα κάνουμε. Έχουμε γνώση πως λειτουργεί το σύστημα, οι νόμοι που το διέπουν. Ξέρουμε πολύ καλά ποια είναι η διαχωριστική μας γραμμή Η ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ.
Για αυτό βαδίζουμε στη γραμμή πάλης που βάζει στο επίκεντρο την καπιταλιστική κερδοφορία. Για αυτό δεν πατάμε τις μπανανόφλουδες της μιας ή της άλλης αστικής κυβέρνησης για μια τάχα δίκαιη ανάπτυξη σε ένα άδικο σύστημα. Για αυτό δίνουμε τη μάχη καθημερινά με όλες μας τις δυνάμεις για την υπεράσπιση και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Γι αυτό πάμε με τη γραμμή εκείνη μέσα στο κίνημα που δεν πιστεύει ότι τα συμφέροντα των εργαζόμενων και των εργοδοτών είναι κάπου στη μέση και ότι στα πλαίσια μιας καλής διαπραγμάτευσης και οι δυο κερδίζουν. Γι αυτό συμπορευόμαστε με το ΠΑΜΕ.
Δίνουμε τη μάχη μέσα στη Cyta, μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς απέναντι στην κοινή επίθεση των εργοδοτών. Παίρνουμε πρωτοβουλίες , συζητήσεις, συσκέψεις, παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις που θα μας πάνε ένα βήμα πιο μακριά στην πάλη μας για την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, για την κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων που τσακίζουν το σύνολο της ζωή μας, για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης στη Cyta αλλά και Κλαδικής που θα ανακτά ό,τι χάσαμε τα προηγούμενα χρόνια, συμβάσεις που καλύπτουν αυτά που έχουμε σήμερα πραγματικά ανάγκη οι εργαζόμενοι.